یعنی چه
واژه عائد در لغت به معنی رجوعکننده و کسی است که به دیدار بیمار میرود. در کاربرد رایج فارسی و اقتصادی، به هر نوع حاصل، درآمد، سود و منفعت مالی که به شخص یا سازمانی بازمیگردد و تعلق میگیرد، عاید یا عائد میگویند.
تلفظ
این کلمه در اصل عربی به صورت عائِد (با همزه) تلفظ میشود و در زبان فارسی امروزی غالباً به صورت عاید نوشته و شنیده میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، واژه عائد یا عاید به عنوان پاسخ برای راهنماهایی نظیر «بازگردنده»، «سود و منفعت» یا «عیادتکننده بیمار» به کار میرود.
به انگلیسی
برای مفاهیم مالی و اقتصادی از واژگانی چون Revenue و Income استفاده میشود و برای معنای تحتاللفظی آن کلماتی مانند Returning یا Visitor به کار میرود.
به عربی
خود واژه عائد در زبان عربی فصیح و معاصر کاربرد گستردهای دارد؛ هم در معنای انسانی (بازگردنده) و هم در اقتصاد مدرن به معنای سود و بازده سرمایهگذاری.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل «درآمد»، «برگشتی»، «بازآمده»، «سررسید مالی»، «دستاورد»، «سود» و «برخورداری» است.
در قرآن
خود واژه «عائد» به صورت مفرد در قرآن نیامده است، اما شکل جمع مکسر مؤنث آن یعنی «عَائِدُونَ» (به معنی بازگشتکنندگان) در آیه ۱۵ سوره دخان ذکر شده است: «إِنَّكُمْ عَائِدُونَ» (شما دوباره به کفر خود بازمیگردید). همچنین ریشه اصلی آن (ع و د) در قالب کلماتی چون معاد و عید در قرآن کاربرد دارد.
جمعبندی و توضیح کامل عائد
واژه عائد از ریشه ثلاثی مجرد «ع و د» گرفته شده و اسم فاعل است که در اصل معنای لغوی خود به مفهوم بازگشتن و رجوع کردن اشاره دارد. این کلمه در طول زمان تطور معنایی یافته و علاوه بر معنای کسی که به عیادت بیمار میرود، در ادبیات اداری، حقوقی و اقتصادی فارسی به شکل «عاید» کاربرد فراوانی پیدا کرده است.
در فضای اقتصادی امروزی، عائد یا عایدی مظهر تمام سودها، منافع، درآمدها و حاصلِ سرمایهگذاریهایی است که به یک شخص یا مجموعه بازمیگردد. واژگانی نظیر عواید و عایدات نیز که جمع این کلمه هستند، به طور گسترده در ترازنامههای مالی و گفتگوهای روزمره به کار میروند.