یعنی چه
«غلبه کرد» به معنای پیروز شدن، چیره شدن، دست یافتن به برتری و تسلط پیدا کردن بر کسی، گروهی یا چیزی است. این عبارت یک فعل مرکب فارسی است که از واژهٔ عربی «غلبه» به همراه فعل کمکی «کردن» ساخته شده است.
تلفظ
تلفظ این واژه به صورت [galebe kard] است که در آن حروف غین و لام و باء با فتحه خوانده میشوند.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمات، در پاسخ به راهنمای «غلبه کرد»، کلماتی نظیر چیره شد، پیروز شد یا فائق آمد به کار میروند. خود واژهٔ «غلبه کرد» دارای ۷ حرف است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم غلبه کردن و پیروز شدن بر یک موقعیت یا حریف، از افعال گذشته مانند Overcame یا Defeated استفاده میشود.
به عربی
این کلمه خود از ریشه عربی (غ ل ب) گرفته شده است. در زبان عربی فعل «غَلَبَ» در قالب مجرد یا «تَغَلَّبَ» دقیقاً همین معنای چیرگی را افاده میکند.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی برای بیان مفهوم غلبه کردن و برتری یافتن بر رقیب از افعالی مانند Yendi یا عبارت Galip geldi استفاده میشود.
در قرآن
ریشهٔ این واژه (غ ل ب) بارها در قرآن کریم در معنای پیروزی، شکست یا چیرگی به کار رفته است. برای نمونه در آیه ۲۴۹ سوره بقره میفرماید: «كَمْ مِنْ فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً بِإِذْنِ اللَّهِ» که به غلبه و پیروزی گروهی اندک بر گروهی فراوان به خواست خدا اشاره دارد. همچنین در سوره روم آیه ۲ عبارت «غُلِبَتِ الرُّومُ» به معنی مغلوب شدن و شکست خوردن رومیان آمده است.
جمعبندی و توضیح کامل غلبه کرد
عبارت «غلبه کرد» یک فعل مرکب در زبان فارسی است که ریشه در زبان عربی دارد و مفهوم چیره شدن، پیروز شدن و به دست گرفتن مهار یا تسلط بر یک موقعیت، شخص یا مانع را میرساند. این کلمه در ادبیات، عرفان و متون دینی کاربرد گستردهای دارد و اغلب نشاندهنده برتری یافتن نیروهای مثبت، عقل یا حق بر باطل و هوای نفس است.
در ساختار لغوی، متضاد این کلمه «شکست خورد» یا «مغلوب شد» است و کلماتی نظیر غالب، مغلوب و تغلب با آن همخانواده هستند. این واژه در جدولهای کلمات متقاطع با ۷ حرف به عنوان یکی از پاسخهای کلیدی برای مفاهیمی چون چیرگی و فتح شناخته میشود.