یعنی چه
معتمد در زبان فارسی به شخص، مقام یا چیزی گفته میشود که مورد اطمینان، امین و درستکار باشد و بتوان در امور مختلف به او اتکا یا استناد کرد. این واژه در اصل صفت مفعولی از ریشه عربی است.
تلفظ
این واژه در زبان فارسی به صورت مُعْتَمَد (با فتح میم دوم) تلفظ میشود که به معنای شخصِ مورد اعتماد قرار گرفته است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، واژه پنج حرفی «معتمد» به عنوان پاسخ برای راهنماهایی نظیر «امین»، «مورد اعتماد» یا «شخص موثق» به کار میرود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به موقعیت متن، عباراتی همچون Reliable و Trustworthy بهترین معادلهای صفتی و Trustee برای جایگاه اسم (شخص امین) هستند.
به عربی
در زبان عربی که ریشه اصلی این واژه است، کلماتی مانند ثقة و مؤتمن دقیقاً همین مفهوم امانتداری و وثوق را منتقل میکنند.
به فارسی
برابرهای فارسی و سره یا واژگان بسیار نزدیک به آن شامل مواردی چون امین، استوار، بااعتبار، مطمئن، درستکار و واثق هستند که نشاندهنده اصالتِ قابلیت اتکا در یک فرد است.
نماد چیست
واژه معتمد نماد مادی، حیوانی یا نجومی خاصی در فرهنگها ندارد؛ بلکه در ادبیات فارسی و فرهنگ اسلامی، نمادی اخلاقی و عرفی از امانتداری، قابلیت اتکای بالا، محرم اسرار بودن و ثبات اجتماعی به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل معتمد
واژه «معتمد» ریشه در زبان عربی (عمد) دارد و در فرهنگ و ادبیات فارسی به ارزش اخلاقی والایی اشاره میکند. فرد معتمد کسی است که جامعه یا یک شخص خاص، سرمایه، راز یا مسئولیتی را با خیال آسوده به او میسپارد. این کلمه همواره بار معنایی مثبت و استواری را به همراه دارد.
از نظر ساختاری، اگرچه خود این واژه به صورت مستقیم در قرآن کریم نیامده، اما ریشه معنایی آن که بر پایه اتکا و توکل است، کاربرد فراوانی دارد. در زبان عامه و رسمی نیز، معتمدین یک محله یا صنف، کسانی هستند که برای حل و فصل امور و به عنوان نماینده مورد وثوق مردم انتخاب میشوند.