یعنی چه
گاهشماری اتیوپیایی یا تقویم گعز، نظام رسمی و سنتی شمارش زمان در کشور اتیوپی و بخشهایی از اریتره است. این سیستم بر پایه تقویم خورشیدی بنا شده و ساختار ویژهای دارد؛ به این صورت که شامل ۱۲ ماه دقیقاً ۳۰ روزه و یک ماه سیزدهم پنج یا شش روزه (در سالهای کبیسه) است. این تقویم به دلیل تفاوت در محاسبه زمان تولد حضرت عیسی، حدود ۷ تا ۸ سال از تقویم میلادی گریگوری عقبتر است و سال نو آن معمولاً با ۱۱ سپتامبر میلادی تطبیق دارد. این واژه یک مفهوم کلاسیک و تاریخی است.
تلفظ
عبارت «گاهشماری اتیوپیایی» در زبان فارسی به صورت [گاهشُماریِ اَتیوپیایی] تلفظ میشود که ترکیبی از یک واژه اصیل فارسی و یک صفت نسبی منسوب به نام کشور اتیوپی است.
در جدول
در جدولهای متقاطع و سوالات اطلاعات عمومی، پاسخ این عبارت دقیقاً «گاه شماری اتیوپیایی» با ۱۷ حرف است. همچنین ممکن است با نامهای جایگزین مانند «تقویم گعز» یا «گاهشماری حبشی» نیز از آن یاد شود.
به انگلیسی
در متون بینالمللی و انگلیسی، این نظام زمانسنجی عمدتاً با اصطلاح Ethiopian calendar شناخته میشود و در بافتهای مذهبی و سنتی ارتدکس به آن Ge'ez calendar نیز میگویند.
به فارسی
معادلهای فارسی و نامهای دیگر این مفهوم در زبان فارسی شامل «تقویم اتیوپیایی»، «گاهشماری حبشی» (برگرفته از نام باستانی این سرزمین یعنی حبشه) و «تقویم گعز» (برگرفته از زبان باستانی و مذهبی گعز در شرق آفریقا) است.
نماد چیست
این تقویم نماد گرافیکی یا اخترشناختی واحدی در استانداردهای مدرن ندارد، اما در فرهنگ بومی، نماد هویت باستانی، استقلال فرهنگی و پیوند مستحکم مردم اتیوپی با سنتهای مسیحیت شرقی است. آغاز این گاهشماری با جشن بزرگ «اینکوتاتاش» همراه است که با شکوفایی گلهای زردرنگ پس از فصل باران شناخته شده و نماد نوسازی، برکت و شکوفایی ملی محسوب میشود.
جمعبندی و توضیح کامل گاه شماری اتیوپیایی
گاهشماری اتیوپیایی اصطلاحی است ترکیبی که برای توصیف یکی از منحصربهفردترین نظامهای زمانسنجی فعال در جهان معاصر به کار میرود. این واژه از دو بخش تشکیل شده است؛ بخش نخست یعنی «گاهشماری» یک واژه کاملاً اصیل و ریشهدار در زبان فارسی است که از واژه پهلوی gāh به معنای زمان و šmār به معنای شمارش و حساب کردن پدید آمده است. بخش دوم یعنی «اتیوپیایی» صفت نسبی است که به کشور اتیوپی اشاره دارد. ریشه نام این کشور خود به واژه یونانی باستان آیتیوپیا بازمیگردد که به معنای سرزمین مردم سیهچرده یا آفتابسوخته است. این تقویم ریشه در سنتهای تقویمی اسکندریه و قبطی مصر باستان دارد و با محاسبات قدیم ژولیانی همراستا است.
برای درک کاربرد واقعی این واژه در یک بستر عینی، میتوان به وضعیت مسافرانی اشاره کرد که به این کشور آفریقایی سفر میکنند؛ برای نمونه در جملهای مانند «هنگام ورود به آدیسآبابا متوجه شدم که بر اساس گاهشماری اتیوپیایی، تاریخ جاری کشور هفت سال از تقویم میلادی ما عقبتر است»، این اصطلاح به عنوان یک واقعیت اداری و قانونی به کار میرود. این نظام تقویمی برخلاف تقویمهای جهانی مانند گریگوری، از ۱۳ ماه تشکیل شده که ۱۲ ماه آن دقیقاً ۳۰ روزه هستند و ماه آخر که پاگومه نام دارد، حاوی ۵ روز در سالهای عادی و ۶ روز در سالهای کبیسه است. این تفاوت ساختاری باعث میشود که تعاملات بینالمللی با این کشور همواره نیازمند تطبیق دقیق تاریخ باشد.
تفاوتی آشکار میان گاهشماری اتیوپیایی و واژههای نزدیکی مانند گاهشماری هجری قمری یا گاهشماری خورشیدی ایران وجود دارد. در حالی که تقویم هجری قمری بر پایه گردش ماه تنظیم شده و ماههای آن ۲۹ یا ۳۰ روزه متغیر هستند، تقویم اتیوپیایی یک تقویم کاملاً خورشیدی با ماههای ثابت ۳۰ روزه است. از سوی دیگر، تقویم جلالی یا خورشیدی ایران با وجود خورشیدی بودن، طول ماههای متفاوتی دارد (شش ماه ۳۱ روزه و پنج ماه ۳۰ روزه) و بر اساس اعتدال بهاری تنظیم میشود، اما تقویم اتیوپیایی سال نو خود را در اواخر تابستان (شهریور ماه خورشیدی) جشن میگیرد که با پایان فصل بارانهای موسمی در شرق آفریقا همزمان است.
یکی از برداشتهای اشتباه و رایج درباره این واژه این است که برخی تصور میکنند گاهشماری اتیوپیایی صرفاً یک تقویم مذهبی یا سنتیِ متروک است که تنها در کلیساها کاربرد دارد. حقیقت این است که این تقویم، نظام رسمی، اداری، بانکی و آموزشی کل کشور اتیوپی است و تمام ادارات دولتی، رسانهها و زندگی روزمره مردم بر اساس همین تاریخ ۱۳ ماهه تنظیم میشود. اشتباه دیگر این است که گمان میرود ساعت روزانه در این نظام مانند بقیه دنیاست؛ در حالی که مردم اتیوپی روز را از ساعت ۶ صبح (زمان طلوع خورشید) به عنوان ساعت ۱ آغاز میکنند و این تفاوت در شمارش ساعت نیز بخشی از سیستم سنتی آنهاست.
یک نکته کاربردی و فرهنگی بسیار جذاب در خصوص گاهشماری اتیوپیایی، پیوند آن با جشن ملی «اینکوتاتاش» است. این واژه در زبان امهری به معنای «هدیه جواهرات» است و به داستان تاریخی سفر ملکه سبا به دیدار حضرت سلیمان و هدایایی که در بازگشت دریافت کرد اشاره دارد. آغاز سال نو در این تقویم با شکفتن گلهای زرد رنگ مرواریدی در دشتهای اتیوپی همراه است. دانستن این تفاوت زمانی و ساختاری برای تجار، جهانگردان و دیپلماتها اهمیت بالایی دارد، زیرا عدم توجه به گاهشماری اتیوپیایی در تنظیم قراردادها، رزرو هتلها و بلیتهای هواپیما میتواند منجر به ناهمخوانیهای زمانی شدید و خسارتهای مالی جدی شود.