یعنی چه
واژه الجبح در زبان عربی به معنای کندوی عسل است؛ بهویژه کندوهایی که به صورت طبیعی در دل کوه، سنگ یا تنه درختان شکل میگیرند و انسان در ساخت آنها دخالتی نداشته است.
تلفظ
این کلمه در زبان عربی کلاسیک با حرکات مختلفی بر روی حرف جیم (فتحه، ضمه و کسره) به صورت جَبْح، جُبْح و جِبْح تلفظ میشود.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول درباره کندوی عسل کهن یا محل طبیعی زنبور عسل، واژه پنج حرفی الجبح به کار میرود.
به انگلیسی
برای معادلسازی دقیق این واژه در انگلیسی از اصطلاحاتی که به طبیعی یا وحشی بودن کندو اشاره دارند استفاده میشود.
به عربی
در عربی معاصر، واژه خلية النحل کاربرد بسیار بیشتری نسبت به واژه کهن و نادر الجبح دارد.
به فارسی
معادل مستقیم این واژه در زبان فارسی همان کندوی عسل یا مأوای زنبور عسل در کوهستان است.
در قرآن
کلمه الجبح در متن قرآن وجود ندارد. در قرآن کریم (سوره نحل، آیه ۶۸) برای اشاره به خانهها و کندوهای زنبور عسل از واژه «بُیُوت» استفاده شده است: «أَنِ اتَّخِذِي مِنَ الْجِبَالِ بُيُوتًا».
نماد چیست
در متون ادبی کهن، این واژه نمادی از تولید طبیعی، برکت، نظم زنبورها و شهد شیرینی است که در دل صخرههای سخت و دستنخورده پنهان شده است.
جمعبندی و توضیح کامل الجبح
واژه «الجبح» یک لغت کهن، نادر و تخصصی در زبان عربی است که به محل زندگی طبیعی زنبور عسل و کندوهای شکلگرفته در دل سنگها، صخرهها یا تنه درختان اشاره دارد. ریشه این کلمه (ج ب ح) مشتقات محدودی دارد که از میان آنها میتوان به «جِباح» به عنوان شکل جمع و «جابح» به معنای کندودار یا استخراجکننده عسل اشاره کرد.
این کلمه اصالت فارسی ندارد و در قرآن کریم نیز مستقیماً به کار نرفته است، بلکه در متون فصیح قدیمی کاربرد داشته و امروزه جای خود را به واژگان رایجتری مانند «خلية النحل» داده است. در ارزیابیهای جدولی، این کلمه به عنوان یک پاسخ ۵ حرفی برای مفهوم کندوی عسل وحشی شناخته میشود.