یعنی چه
الجبلان در لغت به معنی «دو کوه» یا «جفت کوه» است. در متون کهن جغرافیایی و تاریخی، این واژه به صورت اسم خاص برای اشاره به دو رشتهکوه مشهور قبیله طییء یعنی «أجأ» و «سلمى» در منطقه حائل عربستان امروزی به کار میرود. همچنین در جغرافیا به مناطقی در یمن نیز اطلاق شده است.
تلفظ
این کلمه با الف و لام تعریف عربی و به صورت فتحه روی جیم و باء (اَلْجَبَلان) تلفظ میشود و در حالتهای اعرابی دیگر به صورت الجبلین نیز میآید.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ به راهنمای «دو کوه معروف قبیله طییء» یا «تثنیه جبل به عربی» کلمه ۷ حرفی «الجبلان» یا معادل ۸ حرفی آن «الجبلین» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای بیان مفهوم لغوی آن از عبارات توصیفی مربوط به دو کوه استفاده میشود.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی و صیغه تثنیه (دوگان) از ریشه «ج ب ل» است.
به فارسی
معادل دقیق و مستقیم این واژه در زبان فارسی «دو کوه» یا «دو رشتهکوه» است که در متون ادبی و جغرافیایی کهن به همین صورت ترجمه شده است.
در قرآن
خود واژه تثنیه «الجبلان» در متن قرآن کریم به کار نرفته است؛ اما ریشه آن به صورت مفرد (جبل) ۶ بار و به صورت جمع (الجبال) ۳۳ بار در آیات مختلف قرآن آمده است.
نماد چیست
در فرهنگ و ادبیات، کوه همواره نماد پایداری، عظمت و استواری است. الجبلان علاوه بر این مفاهیم نمادین، در ادبیات عرب نشانهای از جغرافیا و پناهگاههای طبیعیِ تاریخی به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل الجبلان
واژه «الجبلان» یک کلمه اصیل عربی به معنای «دو کوه» است که به عنوان صیغه تثنیه از واژه «جبل» شناخته میشود. این کلمه به دلیل ورود به متون کهن لغوی، تاریخی و جغرافیایی فارسی، در فرهنگنامههای معتبری مانند لغتنامه دهخدا نیز وارد شده و مورد بحث قرار گرفته است.
در کاربرد خاص و تاریخی، اصطلاح الجبلان به طور مطلق به دو کوه مشهور و تاریخی به نامهای «أجأ» و «سلمى» در شمال شبهجزیره عربستان (منطقه حائل امروزی) اشاره دارد که محل سکونت قبیله کهن طییء بوده است. همچنین این نام در جغرافیا برای نامگذاری مناطقی در کشور یمن نیز استفاده شده است.
از نظر ساختاری، این کلمه از ریشه «ج-ب-ل» مشتق شده است. اگرچه خود واژه الجبلان در قرآن مجید ذکر نشده، اما شکلهای مفرد و جمع آن یعنی جبل و جبال بارها در قرآن برای توصیف پدیدههای طبیعی و قدرت الهی به کار رفتهاند.