یعنی چه
این کلمه جمع مکسر «الخمر» به همراه الف و لام تعریف است. در لغت به هر ماده یا نوشیدنی (الکلی یا غیرالکلی) که باعث زوال عقل و ایجاد مستی شود، الخمور میگویند. ریشه اصلی آن به معنای پنهان کردن و پوشاندن است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با ضمه خاء و مائم و سکون واو به صورت الخُمور (al-khumūr) است. نباید آن را با واژه الخُمُر (khumur) که به معنی روسریهاست اشتباه گرفت.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمه الخمور به عنوان پاسخ ۶ حرفی برای راهنماهایی مثل «شرابها» یا «نوشیدنیهای مستکننده عربی» به کار میرود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به سیاق متن، از واژههای مربوط به مسکرات و مشروبات الکلی برای ترجمه آن استفاده میشود.
به عربی
از آنجا که خود واژه در اصل عربی است، مترادفهای عربی معیار آن شامل مسکرات و نوشیدنیهای الکلی میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق این واژه در زبان فارسی شامل شرابها، مِیها، بادهها و منسوبات مایع مستکننده است.
در قرآن
عین واژه الخمور در قرآن نیست. اما مفرد آن «الخمر» در آیاتی مانند آیه ۹۰ سوره مائده به عنوان پلیدی و عمل شیطان تحریم شده است. همچنین واژه «خُمُر» (با تلفظ متفاوت) در آیه ۳۱ سوره نور به معنی پوشش و روسری زنان به کار رفته است.
نماد چیست
در رویکرد عام و ادیان ابراهیمی، الخمور نماد تاریکی شعور، گناه و دوری از حقیقت است. با این حال، در شعر و ادبیات عرفانی فارسی، خمر و مِی به نمادی برای سرمستی از عشق الهی و بیخودی از خودِ مجازی تبدیل شده است.
جمعبندی و توضیح کامل الخمور
واژه الخمور یک اسم جمع مکسر عربی به معنی شرابها و نوشیدنیهای مستکننده است که از ریشه «خ م ر» به معنای پوشاندن گرفته شده است؛ چرا که این مایعات روی عقل و درک انسان پرده میافکنند. در زبان فارسی این کلمه وام گرفته شده و در متون کهن یا جدولها به عنوان مترادف مسکرات کاربرد دارد.
باید توجه داشت که این کلمه از نظر املایی شباهت زیادی به واژه «الخُمُر» دارد، اما الخُمُر به معنی مقنعه و روسریها است که در آیه حجاب قرآن به کار رفته است، در حالی که الخمور به مشروبات اشاره میکند و در قرآن صرفاً شکل مفرد آن یعنی «الخمر» مورد بحث و تحریم قرار گرفته است.