معنی
واژه هراس در زبان فارسی به حالت روحی و روانی خاصی اشاره دارد که بر اثر احساس خطر، تهدید یا اضطراب شدید پدید میآید.
یعنی چه
این عبارت نشاندهنده یک واکنش طبیعی یا روانی به پدیدههای ترسآور است که میتواند ریشه در واقعیت داشته باشد یا ناشی از تصورات و خیالات فرد باشد.
مترادف
این واژهها همگی به نوعی حالت ناآرامی، اضطراب و بیم را در سطوح مختلف نشان میدهند.
متضاد
کلماتی که نشاندهنده حالت سکون قلب، شجاعت، دلیری و نبود ترس هستند.
هم خانواده
مشتقات و ترکیبهای ساختهشده از بن فعل هراسیدن در زبان فارسی که ربطی به ریشههای عربی ندارند.
ریشه
این واژه ریشه در زبان پهلوی دارد و به صورت harās به کار میرفته است؛ بنابراین یک کلمه کاملاً اصیل فارسی محسوب میشود و وامواژه عربی نیست.
جمله سازی
کاربرد واژه هراس در جملات نمونه برای درک بهتر ساختار و جایگاه آن در زبان فارسی.
در جدول
در جدول کلمات متقاطع، برای راهنمای کلماتی همچون ترس، بیم، باک یا وحشت، واژه هراس یک پاسخ دقیق چهار حرفی است.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی واژه هراس متناسب با شدت، مداومت و نوع دلهره روانی متفاوت است.
جمعبندی و توضیح کامل هراس
واژه «هراس» یکی از کلمات اصیل و کهن زبان فارسی است که ریشه در دوران پارسی میانه دارد. این کلمه به حالت عمیقی از ترس، بیم و اضطراب اشاره میکند که روح و روان انسان را در مواجهه با خطرات واقعی یا ذهنی تحت تأثیر قرار میدهد. در ادبیات فارسی، هراس اغلب فراتر از یک ترس ساده، به عنوان یک دلهره وجودی یا هشدار روحی توصیف میشود.
در نمادشناسی فرهنگی، این واژه معمولاً با مفاهیمی همچون تاریکی شب، سرما یا نمادهایی مثل جغد پیوند خورده است که همگی تداعیکننده حس تنهایی و ناامنی هستند. اگرچه این واژه به طور مستقیم در متن قرآن نیامده، اما مفاهیم معادل آن مانند «خوف» و «خشیت» به وفور دیده میشوند و در ترجمههای فارسی، هراس به عنوان برگردانی دقیق برای انتقال مفهوم بیم از پروردگار یا حوادث آخرت به کار میرود.