یعنی چه
التحسب در زبان عربی به معنای آیندهنگری، پیشبینی رویدادها، و اتخاذ تدابیر احتیاطی برای رویارویی با مشکلات و خطرات احتمالی است. این واژه همچنین به معنای جستوجو، بررسی و آمادهسازی خود برای عاقبت امور به کار میرود.
تلفظ
این کلمه در اصل عربی به صورت التَّحَسُّب (با تشدید روی حرف ت و س) تلفظ میشود و مصدری از باب تفعّل است.
در جدول
پاسخ دقیق برای پرسشهای جدول با کلمه اصلی، «التحسب» است که ۶ حرف دارد. معادلهای جایگزین آن نیز بر اساس تعداد حروف مشخص شدهاند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم التحسب از واژگانی استفاده میشود که بر آیندهنگری و پیشگیری دلالت دارند.
به عربی
از آنجا که خود واژه اصالتاً عربی است، مترادفهای هممعنای آن در این زبان شامل حزم، احتیاط و آمادگی برای بحرانها میشود.
به فارسی
نزدیکترین برگردانهای فارسی برای این واژه، کلماتی مانند دوراندیشی، پیشبینی، حزم، عاقبتنگری و آمادهباش در برابر رویدادها هستند.
در قرآن
عین واژه مصدری «التحسب» در متن قرآن کریم به کار نرفته است؛ با این حال، افعال و اسمهای همریشه با آن (از ریشه ح س ب) مانند «يَحْتَسِب» بارها استفاده شدهاند. برای نمونه در آیه «وَيَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لَا يَحْتَسِبُ»، عبارت «لا يحتسب» به معنی جایی است که فرد گمانش را نمیبرد و خارج از پیشبینی و انتظار اوست.
نماد چیست
در لایههای مفهومی و متون اخلاقی، این واژه نمادی از بیداری روحی، هوشیاری در برابر غفلت، و سنجش عاقبت کارها بر پایه عقل و تجربه به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل التحسب
واژه «التحسب» یک مصدر وامگرفته از باب تفعّل در زبان عربی (از ریشه ح س ب) است که در متون معاصر، متون حقوقی و سیاسی کاربرد دارد. این کلمه به طور دقیق به معنای آیندهنگری، عاقبتاندیشی، پیشبینی رویدادها و اتخاذ تدابیر لازم برای مواجهه با خطرات یا بحرانهای احتمالی است. بر خلاف ریشهاش که گاه به معنای گمان محض است، التحسب نوعی آمادگی هوشیارانه را افاده میکند.
اگرچه خود این لفظ به صورت اسمی در قرآن کریم یافت نمیشود، اما مشتقات فعلی و اسمی گوناگونی از ریشه سهحرفی آن به چشم میخورد که مفهوم محاسبات ذهنی، انتظار و غیرقابل پیشبینی بودن امور را تداعی میکنند. در زبان فارسی، این واژه معادل مفاهیمی چون حزم، دوراندیشی و احتیاط آگاهانه قرار میگیرد.