یعنی چه
الوشیعه در لغت به معنی دوک جولاهی، کلاف نخ یا ابزاری است که نخ و پشم را برای بافندگی دور آن میپیچند (مانند مکوک). همچنین در معانی مجازی به راههای باریک میان کوه که آب در آن جریان دارد یا پارچههای راهراه یمنی نیز گفته میشود.
تلفظ
این واژه در زبان عربی با فتح واو و کسر شین به صورت «الوَشِیعَة» تلفظ میشود.
در جدول
پاسخ دقیق جدول برای این کلمه خود «الوشیعه» با ۷ حرف است. از دیگر طراحان ممکن است واژههای مکوک، دوک یا کلاف را مد نظر داشته باشند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به کاربرد دقیق ابزار، از این اصطلاحات ساختاری استفاده میشود.
به عربی
در معاجم عربی، الوشیعة به عنوان یک واژه فصیح و کهن در صنعت نساجی سنتی شناخته میشود.
به فارسی
برگردانهای دقیق فارسی این واژه شامل دوک جولاهی (بافندگی)، کلاف، رشته و پود درهمتنیده است.
در قرآن
واژهٔ «الوشیعه» هیچگونه کاربرد مستقیم یا ثبتشدهای در قرآن کریم ندارد. برخی افراد به دلیل شباهت ظاهری و صوتی، آن را با واژه قرآنی «شِیعَة» (به معنی پیروان و گروهها) اشتباه میگیرند که از ریشهای کاملاً متفاوت است.
نماد چیست
این واژه در حالت عام نماد اتصال، بافتن و انسجام نخها برای تولید پارچه است. با این حال در ادبیات مذهبی و کلامی قدیمی (مانند کتاب الوشیعة نوشته موسی جارالله)، به عنوان استعارهای از تار و پود افکار یا رشتههای درهمتنیده اندیشهها به کار رفته است.
جمعبندی و توضیح کامل الوشیعه
واژه «الوشیعه» یک لغت اصیل، کهن و فنی در زبان عربی است که به حوزه ابزارآلات نساجی و بافندگی سنتی تعلق دارد. معنای حقیقی و ملموس آن به ابزارهایی مانند دوک جولاهی، مکوک یا کلاف نخ اشاره دارد که پشم و رشتهها را به دور آن میپیچند تا در ساخت پارچه به کار رود. این واژه به دلیل ماهیت صنعتی خود، فاقد متضاد معنایی مستقیم است.
بسیار مهم است که بدانیم این کلمه هیچ کاربرد و ریشهای در متن قرآن کریم ندارد و نباید با اصطلاح مذهبی و قرآنی «شیعه» اشتباه گرفته شود؛ چرا که ریشه سهحرفی الوشیعه (و - ش - ع) بوده و به معنای درهمپیچیدن است. امروزه کاربرد این کلمه بسیار محدود بوده و بیشتر در متون کهن لغوی یا به عنوان استعارهای از تار و پود اندیشهها در کتابهای کلامی قدیمی دیده میشود.