یعنی چه
این واژه در اصل ریشهٔ عربی دارد. در وجه اسمی، نگارش دیگری از «بَقَرات» به معنی گاوها یا احشام است. در وجه فعلی، از ریشهٔ «ب-ق-ر» به معنی شکافتن، پاره کردن و گشودن است؛ به همین دلیل به گاو «بَقَر» میگویند چون زمین را برای زراعت میشکافد.
تلفظ
اگر به عنوان شکل جمع گاو مد نظر باشد «بَقَرات» (با فتح ب، ق، ر و الف کشیده) تلفظ میشود و اگر به صورت فعل یا ریشه باشد «بَقَرَت» (Baqarat) یا «بَقَرَ» خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این مدخل دقیقاً ۴ حرف دارد و بسته به طراح جدول میتواند به عنوان ریشهٔ کلمهٔ بقره یا شکل قدیمی نگارش بقرات استفاده شود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به بافتار متن، برای اشاره به حیوان از واژه Cows و برای ریشه فعلی آن از To split استفاده میشود.
به عربی
این واژه اصالت عربی دارد و بر اساس کاربرد، معادل کلمات ذکر شده است.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی آن در نقش اسم «گاوها»، «چهارپایان» و «احشام» است و در نقش فعل به معنای «شکافت»، «درید» و «پاره کرد» به کار میرود.
در قرآن
کلمهٔ همریشه و جمع آن یعنی «بَقَرات» دو بار در آیه ۴۳ سوره یوسف به صورت «سَبْعِ بَقَرَاتٍ سِمَانٍ» (هفت گاو چاق) آمده است. همچنین صورت مفرد آن (البقرة) نام بزرگترین سوره قرآن است.
نماد چیست
در فرهنگ قرآنی و تعبیر خواب حضرت یوسف، گاوهای چاق نماد سالهای فراوانی و رونق اقتصادی، و گاوهای لاغر نماد قحطی و خشکسالی هستند. در سنتهای کهن نیز گاو نماد باروری و زمین است.
جمعبندی و توضیح کامل بقرت
واژهٔ «بقرت» در زبان فارسی معیار یک مدخل مستقل و اصیل به شمار نمیرود، بلکه ریشه در زبان عربی دارد. این کلمه در متون کهن یا به صورت رسمالخطی، نگارش دیگری از واژهٔ «بَقَرات» (جمع بَقَرة به معنی گاوها) است یا به ریشهٔ فعلی «بَقَرَ» اشاره دارد که معنای شکافتن و پاره کردن میدهد. علت نامگذاری گاو به این ریشه نیز به دلیل شخم زدن و شکافتن زمین توسط این حیوان است.
این کلمه با همین ظاهر ۴ حرفی بیشتر در مواجهه با جدولهای کلمات متقاطع یا متون مذهبی قدیمی دیده میشود. در قرآن کریم، شکل جمع این واژه (بقرات) در داستان معروف رویای پادشاه مصر و تعبیر حضرت یوسف برای پیشبینی سالهای فراوانی و قحطی به کار رفته است که لایههای نمادین مهمی در فرهنگ اسلامی دارد.