یعنی چه
آزرمناک در زبان فارسی به شخص یا رفتاری اطلاق میشود که سرشار از شرم نجیبانه، وقار، احترام و ادب باشد. این واژه از ترکیب «آزرم» (حیا و احترام) و پسوند «ـناک» (دارای، سرشار از) ساخته شده است.
تلفظ
این واژه به صورت فتحةِ زاء و سکونِ راء و میم (آزَرْمْناک) تلفظ میشود.
در جدول
پاسخ دقیق جدول برای صفت باشرم و باحیا با ۷ حرف، واژه «آزرمناک» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به بافت متن، معادلهای متفاوتی برای انتقال حس نجابت و شرمِ مثبت وجود دارد.
به فارسی
مترادفهای واژهٔ آزرمناک در زبان فارسی شامل واژگانی چون باشرم، باحیا، محجوب، مؤدب، فروتن و عفیف است. در مقابل، واژههایی مانند بیحیا، گستاخ، وقیح و پررو به عنوان متضاد آن شناخته میشوند.
در قرآن
خود واژه «آزرمناک» به دلیل ریشه اصیل فارسی میانه (پهلوی) در متن عربی قرآن کریم وجود ندارد؛ با این حال، مفاهیم و فضایل اخلاقی همارز آن مانند «حیا»، «عفت» و «غض بصر» (فرو هشتن چشم) در آیات متعدد قرآن به طور موکد ستوده شدهاند.
نماد چیست
در ادبیات و فرهنگ فارسی، آزرمناک بودن نماد و مظهر یک شخصیت شریف، کنترلشده و پایبند به اصول اخلاقی و اجتماعی است که رفتار و گفتارش آمیخته با احترام فراوان به دیگران است.
جمعبندی و توضیح کامل آزرمناک
واژه «آزرمناک» یک صفت ترکیبی و اصیل فارسی است که از ریشه پهلوی «آزرم» به معنای شرم، حیا و شفقت، همراه با پسوند اتصاف «ـناک» شکل گرفته است. این واژه در لغتنامههای معتبری چون دهخدا، معین و عمید به معنای پرآزرم، باشرم، باحیا و محجوب ضبط شده و بازتابدهنده یکی از والاترین فضایل اخلاقی در فرهنگ ایرانی یعنی حفظ حرمت و نجابت در رفتار است.
اگرچه این کلمه به دلیل ماهیت زبانشناختیاش در متن قرآن کریم نیامده، اما اصولی که نماد آنهاست—یعنی حیا و وقار—از مفاهیم کلیدی اخلاق اسلامی به شمار میروند. در کاربردهای جدول و معماهای کلمات نیز «آزرمناک» به عنوان یک پاسخ دقیق ۷ حرفی برای نشانه کلماتی مثل خجالتزده یا عفیف کاربرد دارد.