یعنی چه
عالم غیر مادی به بخشی از هستی اشاره دارد که مستقل از ماده، جسم فیزیکی، زمان و مکان است. در این جهان، موجودات دچار دگرگونیهای مادی و متغیر نمیشوند و حقایقی مانند عقل، روح، فرشتگان و مفاهیم انتزاعی در این مرتبه قرار دارند.
تلفظ
این عبارت ترکیبی به صورت [عالَمِ غَیرِ مادی] تلفظ میشود.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول درباره جهان مجردات یا ماوراءالطبیعه، عبارت «عالم غیر مادی» با ۱۱ حرف به عنوان یک پاسخ دقیق شناخته میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای توصیف این اصطلاح فلسفی و کلامی بیشتر از عبارات فوق استفاده میشود.
به عربی
در متون فلسفه اسلامی و کلام عربی، این مفاهیم دقیقاً همارز عالم غیر مادی هستند.
به فارسی
در زبان فارسی و ادبیات کهن پارسی، اصطلاح «جهان مینوی» یا «عالم مجردات» و «ماوراءالطبیعه» به عنوان معادلهای دقیق این واژه به کار میروند.
در قرآن
خود عبارت «عالم غیر مادی» به صورت لفظی در متن قرآن نیامده است، اما مصادیق و مفاهیم آن در قالب واژههایی چون «عالم غیب» (الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ)، «عالم امر» (أَلَا لَهُ الْخَلْقُ وَالْأَمْرُ) و «ملکوت» (فَسُبْحَانَ الَّذِي بِيَدِهِ مَلَكُوتُ كُلِّ شَيْءٍ) به طور گسترده تبیین شده است.
نماد چیست
در ادبیات عرفانی، فلسفی و رمزی، عالم غیر مادی با نمادهایی همچون «نور محض» در برابر تاریکیِ ماده، «آسمان هفتم یا عرش الهی»، «سیمرغ و کوه قاف» و «مرغ باغ ملکوت» شناخته میشود که همگی نشاندهنده رهایی از سنگینی، قفس و محدودیتهای جهان مادی هستند.
جمعبندی و توضیح کامل عالم غیر مادی
اصطلاح «عالم غیر مادی» یک ترکیب وصفی اصیل در حوزه فلسفه، کلام و عرفان است که به مرتبهای برتر و لطیفتر از هستی اشاره دارد. این جهان برخلاف جهان محسوس و طبیعی، فراتر از ابعاد فیزیکی، زمان، مکان و حرکت است و موجودات منسوب به آن (مانند عقول، فرشتگان و ارواح) دچار زوال، تکثر مادی و تغییر نمیشوند.
در نظامهای فکری مختلف، این قلمرو را در برابر عالم ناسوت یا طبیعت قرار میدهند و از آن با عناوینی چون عالم مجردات، ماوراءالطبیعه و جهان مینوی یاد میکنند. این مفهوم در آموزههای دینی و قرآنی نیز در قالب مفاهیمی کلیدی همچون عالم غیب، ملکوت و عالم امر مورد توجه قرار گرفته است که بر وجود حقایق نادیدنی و برتر از شهود حسی دلالت دارد.