معنی
صفتی مرکب در زبان فارسی است که برای توصیف پدیدهها، رفتارها یا اشیائی به کار میرود که به دلیل نادر بودن، زیبایی بیحدومرز یا ویژگیهای غیرمنتظره، تحسین شدید و تحیر انسان را برمیانگیزند.
یعنی چه
عبارت است از هر چیز غریب، نادر یا معجزهآسا که فراتر از درک معمول و انتظارات عادی ما باشد و ذهن را به چالش بکشد.
مترادف
واژههایی که مفهوم تحیر، بزرگی یا غیرعادی بودن یک پدیده را به تصویر میکشند.
متضاد
کلماتی که بر یکنواخت بودن، تکراری بودن و عدم برانگیختن حس تعجب دلالت دارند.
هم خانواده
واژگانی که از ریشه اسمی و مصدری شگفت در زبان فارسی مشتق شدهاند.
ریشه
این کلمه یک صفت مرکب فاعلی مرخم در زبان فارسی است. بخش اول آن یعنی «شگفت» از واژه ایرانی باستان (škifta) به معنی عجیب یا سخت گرفته شده و بخش دوم آن «انگیز» از مصدر انگیختن به معنی ایجاد کردن و برپا کردن است؛ در مجموع یعنی «ایجادکننده تعجب».
جمله سازی
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، پاسخ این واژه با توجه به تعداد حروف درخواستی میتواند خود کلمه یا مترادفهای آن باشد.
به انگلیسی
معادلهای رایج در زبانهای دیگر شامل مدهش و عجیب در عربی، و Harika یا Şaşırtıcı در ترکی استانبولی است.
جمعبندی و توضیح کامل شگفت انگیز
واژه «شگفتانگیز» یکی از زیباترین و پویاترین صفات در زبان فارسی است که برای توصیف امور فراتر از حد عادی به کار میرود. این کلمه از ترکیب ریشه اصیل فارسی به معنای حیرت و واژه ایجادکننده ساخته شده است و به خوبی حس مواجهه با پدیدهای عظیم، باشکوه یا غیرمنتظره را منتقل میکند.
در ادبیات و نمادشناسی فرهنگی، این واژه اغلب با امر قدسی، عظمت آفرینش و زیباییهای بیحدومرز طبیعت گره خورده است. اگرچه خود این واژه فارسی در قرآن نیامده، اما مفاهیم معادل آن مانند «عجیب» و «عجاب» بارها برای توصیف نشانههای الهی و پدیدههای خارقالعاده استفاده شدهاند تا حس کنجکاوی و تدبر انسان را بیدار کنند.