توش و نوا یعنی چه؟

جمع‌بندی و توضیح کامل توش و نوا

ترکیب «توش و نوا» از جمله اصطلاحات کهن و اصیل ادبی در زبان فارسی است که از دو واژه ریشه‌دار پهلوی تشکیل شده است. «توش» به معنای نیرو، طاقت و توشه راه است و «نوا» علاوه بر معنای نغمه و موسیقی، در معنای مجازی به سازوبرگ و سامان زندگی اشاره دارد. پیوند این دو واژه مفهوم کاملی از توانایی و تمکن مادی و معنوی را پدید می‌آورد.

در نگاه نمادین و فرهنگی، داشتن توش و نوا نشان‌دهنده استقلال مادی، برکت و بی‌نیازی از خلق است. این عبارت در ادبیات کلاسیک نمادی از کمال زندگی به شمار می‌رود که هم قدرت زیستن (توش) و هم زیبایی و روح زندگی (نوا) را در خود جای داده است و فرد را از فقر و ذلت دور نگه می‌دارد.