یعنی چه
مد فرعی یا مد غیرطبیعی زمانی رخ میدهد که پس از یکی از حروف مدی، عامل مد یعنی همزه یا سکون (خواه سکون لازم یا عارض به علت وقف) قرار گیرد. در این حالت، قاری باید صدا را بیش از دو حرکت (میزان مد طبیعی) بکشد.
تلفظ
این عبارت از دو واژه عربی ترکیب شده است: مَدّ (با فتح میم و تشدید دال) و فرعی (با فتح فاء و سکون راء).
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این اصطلاح تجویدی بر اساس تعداد حروف، «مد فرعی» (۶ حرف) یا مترادفهای آن مانند «مد زائد» است.
به انگلیسی
در منابع و کتابهای آموزش تجوید به زبان انگلیسی، برای انتقال مفاهیم کششهای زائد از این اصطلاحات تخصصی استفاده میشود.
به فارسی
برگردان و معادل مفهومی این اصطلاح در زبان فارسی، «کشش غیرطبیعی»، «کشش افزوده» یا «شاخه ثانویه امتداد صوت» است که در برابر مد اصلی (ذاتی) قرار میگیرد.
در قرآن
خودِ عبارت «مد فرعی» به عنوان یک واژه در متن آیات قرآن نیامده است، بلکه یک اصطلاح علمی در دانش تجوید است؛ اما مصادیق عملی آن در سراسر قرآن مانند مد متصل در کلمه «جَآءَ» (به دلیل همزه) و مد لازم در کلمه «الضَّآلِّینَ» (به دلیل سکون و تشدید) به وفور وجود دارد.
نماد چیست
در مصاحف و قرآنهای با رسمالخط تجویدی، برای راهنمایی قاری جهت کشش بیشتر صدا، علامت مَدّ (~ یا ٓ) بر فراز حروف مدی (الف، واو، یاء) قرار داده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل مد فرعی
«مد فرعی» یکی از اصطلاحات اساسی و کلیدی در علم تجوید و قرائت قرآن کریم است. این اصطلاح در مقابل «مد اصلی» یا همان مد طبیعی (که مقدار کشش آن تنها به اندازه دو حرکت است) قرار دارد. مد فرعی زمانی پدید میآید که حروف مدی یعنی (الف، واو، یاء) قبل از یک عامل خارجی مانند «همزه» یا «سکون» قرار بگیرند. وجود این عوامل باعث میشود که صوت به میزان بیشتری (بین ۴ تا ۶ حرکت، بسته به نوع مد) امتداد یابد.
این نوع مد دارای انواع و شاخههای متعددی است که بر اساس نوع عامل و محل قرارگیری آن تقسیمبندی میشوند؛ از جمله معروفترین آنها میتوان به مد متصل، مد منفصل، مد لازم و مد عارض اشاره کرد. رعایت این قواعد نقش مهمی در فصاحت کلام، زیباسازی تلاوت و حفظ معنای صحیح آیات در هنگام قرائت دارد.
از نظر ریشهشناسی، این ترکیب از دو واژه عربی «مد» به معنای کشیدن و امتداد دادن و «فرعی» به معنای وابستگی و غیراصلی تشکیل شده است که به خوبی ماهیت تفرعی این نوع کشش را نسبت به مبنای طبیعی آن نشان میدهد. علامت گرافیکی آن در قرآنها به صورت یک موج کوچک در بالای حروف ممدود متمایز میشود.