یعنی چه
این عبارت در علوم طبیعی و زیستشناسی به کل سلسله جانوران، محیط زیست، رفتارها و چرخه زندگی آنها اشاره دارد.
تلفظ
این ترکیب مضاف و مضافالیه عربی در زبان فارسی معمولاً به صورت عالمِ حَیَوان یا با ضمه مضاف به شکل عالَمُ الحَیَوان خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این عبارت ۱۱ حرفی در پاسخ به سوالاتی با عنوان قلمرو جانوران یا جهان حیوانات به کار میرود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای توصیف این قلمرو بزرگ زیستی و سلسله جانوران از اصطلاحات فوق استفاده میشود.
به عربی
این ترکیب اصالتاً عربی است و در فرهنگ لغات و منابع علمی معاصر عربزبان نیز به همین صورت به کار میرود.
به فارسی
برگردانهای دقیق فارسی این اصطلاح شامل جهان جانوران، دنیای حیوانات، زیستبوم جانوری، حیات وحش و سلسله جانوران است.
در قرآن
خود این ترکیب مضاف و مضافالیه در قرآن نیست؛ اما کلمه الحیوان در آیه ۶۴ سوره عنکبوت به معنای زندگی حقیقی، ناب و جاویدان آخرت به کار رفته است.
نماد چیست
در متون فلسفی و عرفانی، عالم الحیوان نماد سطح غریزی حیات، قوای حسی و حرکتی و نفس اماره انسان در مقابل عالم عقل و انسانیت است.
جمعبندی و توضیح کامل عالم الحیوان
عبارت «عالم الحیوان» یک ترکیب مضاف و مضافالیه عربی است که به طور کامل وارد زبان و ادبیات فارسی شده است. این اصطلاح در دانش زیستشناسی و علوم طبیعی به کل سلسله جانوران و محیط زیست آنها اشاره دارد که در کنار عالم نباتات (گیاهان) و جمادات (بیجانها) ارکان اصلی حیات مادی را در کره زمین شکل میدهند.
از منظر ریشهشناسی، واژه عالم از ریشه «ع ل م» و حیوان از ریشه «ح ی و» یا «ح ی ی» به معنای زنده بودن مشتق شده است. در متون کهن، حیوان به معنای مطلق موجود زنده بوده است. نکته جالب توجه این است که واژه «الحیوان» در قرآن کریم برخلاف کاربرد عرفی امروزی آن، به معنای زندگی ناب، حقیقی و ابدی در سرای آخرت به کار رفته است.
در حوزههای نمادشناسی و عرفانی، عالم الحیوان نشاندهنده مرتبه غریزی، قوای حسی و ابعاد مادی یا نفس اماره انسان است. این مرتبه در مقابل عالم عقل و انسانیت قرار میگیرد که انسان مکلف است با بهرهگیری از عقل و معنویت، بر غرایز حیوانی خود چیره شود و به مراتب بالاتر مادی و معنوی دست یابد.