یعنی چه
عبارت «از اسما حسنی» به یکی از نامهای نیکوی خداوند اشاره دارد. کلمه «اسماء» جمع اسم و «حسنی» به معنای زیباترین و نیکوترین است که در مجموع به صفات کمال مطلق الهی دلالت میکند.
تلفظ
تلفظ این عبارت به صورت ترکیبی از کلمات عربی وارد شده به فارسی، با سکون روی سین در «اسماء» و ضمه روی حاء و سکون روی سین در «حسنی» انجام میشود.
در جدول
در کلمات متقاطع و جدولهای کلمات، این عبارت دقیقاً دارای ۱۰ حرف است و به عنوان راهنما برای اشاره به نامهای باریتعالی استفاده میشود.
به عربی
این اصطلاح در زبان عربی به معنای نامهای برتر خداوند است که در فرهنگ اسلامی و متن قرآن به کار میرود.
به فارسی
معادلهای روان فارسی این عبارت شامل «نامهای نیکوی خداوند»، «صفات جمال و جلال الهی» و «اسماء الهیه» است که در متون دینی و عرفانی فارسی کاربرد فراوان دارد.
در قرآن
این عبارت در آیه ۱۸۰ سوره اعراف («وَلِلَّهِ الْأَسْمَاءُ الْحُسْنَىٰ فَادْعُوهُ بِهَا»)، آیه ۱۱۰ سوره اسراء، آیه ۸ سوره طه و آیه ۲۴ سوره حشر به کار رفته و مؤمنان را دعوت میکند که خداوند را با این نامهای نیکو بخوانند.
نماد چیست
در فرهنگ و سنت اسلامی، این عبارت نماد صفات کمال، رحمت، علم و حکمت پروردگار است. بر اساس احادیث نبوی، عدد ۹۹ نماد معروف این نامهاست، هرچند در ادعیه و متون کلامی تعداد صفات استخراجشده بیشتر نیز ذکر شده است.
جمعبندی و توضیح کامل از اسما حسنی
عبارت «از اسما حسنی» اشاره به نامها و صفات نیکو و زیبای خداوند متعال دارد که در کلام اسلامی و قرآنی جایگاه ویژهای دارد. واژه «حسنی» مظهر زیباترین و کاملترین صفات است و نشاندهنده جمال، جلال و کمال مطلق باریتعالی میباشد.
این اصطلاح صراحتاً در چهار آیه از قرآن کریم ذکر شده و به مسلمانان توصیه شده است که در ادعیه و مناجاتهای خود، پروردگار را با این نامهای شریف بخوانند. در عرف عام و احادیث مأثور، معمولاً به ۹۹ نام مشهور الهی اشاره میشود که شمارش و درک آنها فضیلت فراوانی دارد.
در ساختار زبانشناختی، این عبارت از ریشههای عربی «سمو» (به معنی بلندی) و «حسن» (به معنی نیکی و زیبایی) مشتق شده است و در زبان فارسی به عنوان یک اصطلاح اعتقادی و معنوی و همچنین در سرگرمیهایی مانند جدول کلمات متقاطع کاربرد دارد.