یعنی چه
عبارت «فربه و قویهیکل» به ویژگی فرد یا موجودی اشاره دارد که همزمان چاق (دارای چربی و گوشت زیاد) و در عین حال تنومند، عضلانی، ستبر و نیرومند است.
تلفظ
تلفظ این ترکیب واژگانی به صورت [farbeh va qavi-heykal] است.
در جدول
در مسابقات و حل جدولهای متقاطع، پاسخ این عبارت با توجه به تعداد حروف، خود کلمه «فربه و قوی هیکل» (۱۲ حرف) یا واژههای مترادفی مثل تنومند و تناور است.
به انگلیسی
برای توصیف این ویژگی در زبان انگلیسی از صفتهایی استفاده میشود که همزمان به حجم بدن و قدرت جسمانی اشاره دارند.
به عربی
در زبان عربی از ترکیب کلمات مربوط به حجم (ضخامت و سمن) و ساختار بدن (جثه و بنیه) برای رساندن این مفهوم استفاده میشود.
در قرآن
خود این ترکیب فارسی در قرآن نیست؛ اما مفاهیم مشابه آن آمده است؛ مانند «البُدْن» (آیه ۳۶ سوره حج) در اشاره به شترهای چاق و فربه قربانی، و عبارت «بَسْطَةً فِي الْعِلْمِ وَالْجِسْمِ» (آیه ۲۴۷ سوره بقره) در توصیف تنومندی و جثه بزرگ حضرت طالوت.
نماد چیست
این عبارت در ادبیات و فرهنگ عامه نماد قدرت فیزیکی عیان، صلابت و ابهت است. همچنین در دنیای جانوران، حیواناتی مانند خرس یا گاو نر به عنوان نمادهای عینی موجودات فربه و قویهیکل شناخته میشوند.
جمعبندی و توضیح کامل فربه و قوی هیکل
عبارت «فربه و قوی هیکل» ترکیبی وصفی در زبان فارسی است که ویژگیهای جسمانی خاصی را توصیف میکند. کلمه «فربه» ریشهای اصیل در زبان پهلوی و اوستایی دارد و به معنای چاق و پرگوشت است، در حالی که «قویهیکل» از دو واژه با ریشه عربی (قوی و هیکل) ساخته شده و بر نیرومندی و بزرگی پیکر دلالت دارد. ترکیب این دو با هم، تصویری از یک جثه بسیار بزرگ، مستحکم و پرابهت را میسازد.
در متون کهن و فرهنگ عامه، داشتن چنین اندامی معمولاً با مفاهیمی مثل پهلوانی، توانمندی بالا برای کارهای سخت یا نمادهای حیوانی قدرتمند مثل خرس متبادر میشود. هرچند خود این اصطلاح دقیقاً در قرآن نیامده، اما کتاب آسمانی برای توصیف شترهای قربانی ارزشمند یا توانایی جسمی رهبران از کلمات هممعنی عربی آن استفاده کرده است.
این واژه در بازیهای فکری و جدول کلمات متقاطع نیز کاربرد دارد و شمارش دقیق حروف آن به همراه مترادفهای پرکاربردش مانند تنومند، تناور و ستبر، راهنمای مناسبی برای طراحان و حلکنندگان جدول است.