یعنی چه
واژه متاساه (مُتاساة) در لغتنامههای کهن به معنای رنجاندن کسی، استخفاف، سبک شمردن، خوار کردن و اهانت به دیگری به کار رفته است. در برخی منابع ثانویه نیز به اشتباه به معنای همدردی آمده، اما معنای دقیق و ثبتشده آن در لغتنامههای اصیل مانند دهخدا همان تحقیر و رنجانیدن است.
تلفظ
این کلمه بر وزن مفاعلة بوده و به صورت مُتاساه (m-o-t-ā-s-ā-h) تلفظ میشود.
در جدول
پاسخ دقیق ۶ حرفی در جدول کلمات متقاطع برای این مفهوم، خود واژه «متاساه» است.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی این واژه بر اساس مفهوم اصلی آن یعنی تحقیر و توهین انتخاب شدهاند.
به عربی
از آنجا که واژه ریشه عربی دارد، دقیقترین معادلهای آن در این زبان مصادر هممعنی باب مفاعله و افعال هستند.
به فارسی
برگردان و معادلهای دقیق این واژه در زبان فارسی امروزی شامل رنجاندن، تحقیر، بیاحترامی و خوار کردن دیگری است.
در قرآن
واژه «متاساه» با این ساختار و معنا در متن قرآن کریم نیامده است، هرچند مفاهیم مرتبط با نهی از تمسخر و تحقیر دیگران در آیات مختلف وجود دارد.
نماد چیست
این کلمه یک واژه لغوی و مصدری است و نماد فرهنگی، ملی یا نشانهشناسی خاصی برای آن تعریف نشده است.
جمعبندی و توضیح کامل متاساه
واژه «متاساه» (یا به شکل دقیق عربی آن «مُتاساة») مصدری عربی از ماده «ت س و» در باب مفاعله است که در لغتنامههای کهن فارسی مانند دهخدا و آنندراج به ثبت رسیده است. معنی دقیق و اصیل این واژه رنجانیدن، بیاحترامی کردن، سبک شمردن و تحقیر و خوارداشت دیگری است.
گاهی در برخی منابع به دلیل تشابه ظاهری یا اشتباه در نسخهبرداری، این واژه با مفاهیمی مثل همدردی یا دلسوزی پیوند خورده است، اما مستندات لغوی قویتر لغتنامه دهخدا بر همان معنای اهانت و استخفاف تاکید دارند. این واژه در زبان فارسی امروز کاملاً مهجور است و کاربرد زنده ندارد، اما در جداول کلمات کماکان به عنوان یک واژه سنتی ۶ حرفی مورد استفاده قرار میگیرد.