معنی طه چیست؟ مترادف و متضاد آن

معنی

«طه» در اصل از حروف مقطعه قرآن کریم در آغاز سوره بیستم است. در تفاسیر و کتاب‌های لغت برای آن معانی مختلفی ذکر شده است؛ از جمله در زبان‌های کهن مانند حبشی یا نبطی به معنای «ای مرد» (یا رجل) است. همچنین به عنوان اسم فعل به معنای «آرام باش و پا بر زمین بگذار» نیز تعبیر شده است و در ادبیات اسلامی به عنوان یکی از القاب و نام‌های گرامی پیامبر اسلام (ص) شناخته می‌شود.

یعنی چه

این کلمه ترکیبی از دو حرف «طا» و «هاء» است. در معنای عرفی و مذهبی، یعنی «ای طالب حق و هدایت‌کننده به سوی آن». طبق روایات، این واژه خطابی الهی به پیامبر گرامی اسلام است که مایه آرامش و پاکی است.

مترادف

با توجه به اینکه طه یک واژه با معنای لغوی سنتی نیست، مترادف‌های آن شامل صورت‌های دیگر نگارشی و اسامی هم‌مفهوم با آن در تفاسیر است.

متضاد

به دلیل اینکه واژه «طه» اسم خاص، اسم علم یا از حروف مقطعه رمزگونه است، متضاد لغوی ندارد.

هم خانواده

این کلمه ریشه صرفی مستقل و اشتقاق عربی سه حرفی ندارد؛ بنابراین هم‌خانواده‌های آن بیشتر بر اساس ساختار نوشتاری و ترکیبات اسمی شکل گرفته‌اند.

ریشه

از نظر زبان‌شناسی زبانی، این کلمه ساختار اشتقاقی عربی ندارد. گروهی از مفسران و لغت‌شناسان ریشه آن را غیرعربی و وارد شده از زبان‌های کهن حبشی یا نبطی به معنای انسان یا مرد می‌دانند و گروهی دیگر آن را صرفاً حروف رمز مقطعه در ابتدای سوره‌های قرآن به شمار می‌آورند.

جمله سازی

در جدول

در جدول‌های متقاطع کلمات، در پاسخ به سؤالاتی مانند «نام سوره بیستم قرآن»، «سوره دو حرفی» یا «از نام‌های پیامبر»، کلمه دو حرفی «طه» یا صورت چهار حرفی آن «طاها» مد نظر قرار می‌گیرد.

به انگلیسی

در زبان انگلیسی و زبان‌های خارجی، این نام معمولاً به صورت Taha برای اشخاص و Ta-Ha برای اشاره به سوره قرآن کریم نگارش می‌شود.