یعنی چه
تکواره در دو حوزه کاربرد دارد: در ریاضیات (مصوب فرهنگستان) به ساختاری جبری شامل یک مجموعه با یک عمل دودویی شرکتپذیر و دارای عضو خنثی گفته میشود. در ادبیات نیز به سبکی از شعر بسیار کوتاه یا تکبیت کلاسیک اطلاق میگردد.
تلفظ
این واژه به صورت فتح اول و سکون کاف [تَک] و به دنبال آن [وارِه] تلفظ میشود.
در جدول
پاسخ دقیق در جدول کلمات، خود واژه «تکواره» با ۶ حرف است. معادلهای دیگر آن مونوئید یا تکبیت هستند.
به انگلیسی
در متون علمی و ریاضی معادل دقیق آن Monoid است و در ادبیات برای اشعار تکمصراعی یا تکبیتی از Monostich استفاده میشود.
به عربی
در ریاضیات عربی به مونوئید «أحادية الطمرة» گفته میشود و در ادبیات اصطلاح «بیت مفرد» معادل آن است.
به فارسی
در متون ریاضی فارسی قدیمیتر به آن مونوئید یا نیمگروه یکهدار میگفتند. در حوزه ادبیات فارسی نیز با واژههایی چون تکبیت یا شعر کوتاه هممعنی است.
نماد چیست
در ریاضیات نماد بصری خاصی ندارد و معمولاً به صورت یک ساختار زوج مرتب مانند $(S, \cdot)$ نشان داده میشود که در آن $S$ مجموعه و $\cdot$ عملگر است. در ادبیات مدرن نیز تکواره نمادی از ایجاز، کوتاهگویی و تمرکز معنایی در حداقل واژگان به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل تکواره
واژه «تکواره» یک اصطلاح تخصصی و نوساخته در زبان فارسی است که دو کاربرد کاملاً مجزا دارد. در درجه اول، این واژه مصوب فرهنگستان زبان و ادب فارسی در رشته ریاضیات است و به عنوان معادل کلمه Monoid (ساختاری جبری که نیمگروه دارای عضو خنثی است) به کار میرود. از سوی دیگر، در واژهنامههای ادبی آزاد، تکواره به عنوان سبکی از شعر بسیار کوتاه یا تکبیت کلاسیک (شبیه به ساختار هایکو) تعریف شده است.
این کلمه از ترکیب واژه فارسی «تک» (به معنی واحد و یگانه) و پسوند شباهت «واره» ساخته شده است. تکواره در متون کهن تاریخی یا آیات قرآن کریم هیچگونه سابقه و کاربردی ندارد و یک واژه ساختگی مدرن محسوب میشود که در جداول کلمات و اصطلاحات علمی مورد توجه قرار میگیرد.