یعنی چه
«آل داوود» ترکیبی اسمی و دینی است که به معنای دودمان، اهل خانه، فرزندان (بهویژه حضرت سلیمان) و پیروان نزدیک حضرت داوود (ع) به کار میرود.
تلفظ
این عبارت در زبان فارسی به صورت «آلِ داوود» تلفظ میشود که ترکیبی از واژه «آل» (با ریشه عربی به معنای خاندان) و «داوود» (نامی با ریشه عبرانی به معنای محبوب) است.
در جدول
در حل جداول کلمات متقاطع، پاسخ مستقیم خود عبارت «ال داوود» دقیقاً ۷ حرف دارد.
به انگلیسی
در متون تاریخی و مذهبی انگلیسی، برای اشاره به خاندان داوود از عبارات House of David یا Davidic line (دودمان داوود) استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی و متون اسلامی برای اشاره به این خاندان، از ترکیب «آل داوود» یا عبارات مشابهی نظیر «أهل داوود» و «بیت داوود» استفاده میگردد.
به فارسی
معادلهای اصیل و کاملاً فارسی برای این عبارت، «خاندان داوود»، «دودمان داوود» و یا «تخمه داوود» هستند.
در قرآن
این عبارت دقیقاً یک بار در قرآن کریم و در آیه ۱۳ سوره سبأ ذکر شده است: «...اعْمَلُوا آلَ دَاوُودَ شُكْرًا وَقَلِيلٌ مِنْ عِبَادِيَ الشَّكُورُ». در این آیه، خداوند خاندان داوود را به پاس برخورداری از نعمتهای فراوان، به شکرگزاری عملی و خالصانه دعوت میکند.
نماد چیست
در فرهنگ دینی و تفاسیر، آل داوود نماد بندگان شکرگزاری است که زمان خود را به عبادت خالصانه سپری میکردند. همچنین این خاندان نماد برخورداری از نعمتهای ویژه الهی و برپایی یک حکومت عادلانه است که در آن قدرت مادی با حکمت و وحی پیوند خورده بود.
جمعبندی و توضیح کامل ال داوود
«آل داوود» عبارتی مذهبی و تاریخی است که به دودمان، فرزندان و پیروان نزدیک حضرت داوود (ع) اشاره دارد. این ترکیب از واژه عربی «آل» به معنای خاندان و نام عبرانی «داوود» به معنای محبوب شکل گرفته است و جایگاه ویژهای در متون مقدس ابراهیمی دارد. برجستهترین فرد این خاندان پس از حضرت داوود، فرزند ایشان حضرت سلیمان (ع) است که پادشاهی و نبوت پدر را به ارث برد.
در قرآن کریم، از این خاندان با احترام یاد شده و در سوره سبأ مستقیماً مورد خطاب خداوند قرار گرفتهاند تا به پاس نعمتهای بینظیر الهی، شکرگزاری عملی پیشه کنند. این آیه نشاندهنده اهمیت عبادت جمعی و مسئولیت سنگین این خاندان در برابر الطاف خداوند است که آنان را به الگویی برای سپاسگزاری در ادبیات دینی تبدیل کرده است.
علاوه بر جنبههای قرآنی، در فرهنگ عامه و متون تاریخی، آل داوود نماد برپایی یک حکومت الهی و عادلانه است که در آن قدرت و حکمت با یکدیگر پیوند خوردهاند. جالب است بدانید که در تاریخ ایران نیز نام «آل داوود» در میان برخی طوایف بختیاری (از تیره ممصالح چهارلنگ) به عنوان نام یکی از طوایف بزرگ شناخته میشود.