یعنی چه
این واژه از ریشه عربی «ج ن ن» به معنی پوشاندن گرفته شده است. علت این نامگذاری آن است که گویی عقل فرد مجنون پنهان و پوشانده شده است. در فرهنگ عرفانی و ادبی، مجنون به کسی میگویند که از شدت عشقِ مفرط، مادیات و عرف جامعه را رها کرده و به مرتبهٔ شیدایی و فنا رسیده است.
تلفظ
این کلمه دارای سکون بر روی حرف «ج» و ضمه کشیده (صوت او) روی حرف «ن» دوم است.
در جدول
در مسابقات و حل جدولهای متقاطع، اگر طراح دقیقاً عبارت «نام مجنون» را به عنوان سوال مطرح کند، پاسخ ۸ حرفی آن خودِ عبارت «نام مجنون» است. همچنین در موارد دیگر، نام اصلی این شخصیت افسانهای یعنی «قیس» به عنوان پاسخ شناخته میشود.
به انگلیسی
برای توصیف حالت روانی مجنون از واژههای Insane و Crazy استفاده میشود، اما برای اشاره به شخصیت تاریخی یا نماد ادبی مجنون در متون انگلیسی، از نام خاص Majnun استفاده میکنند.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی است و در قرآن کریم نیز ۱۱ بار به کار رفته که در بیشتر موارد، تهمتی بوده که منکران و کافران از روی ناآگاهی به پیامبران الهی نسبت میدادند.
به ترکی
واژه اول (Deli) برای معنای عام دیوانگی و واژه دوم (Mecnun) وامواژهای از عربی است که دقیقاً برای اشاره به داستانهای عاشقانه و مفهوم شیدایی به کار میرود.
نماد چیست
مجنون مظهر کسی است که در راه معشوق (لیلی) از خانه، مادیات، سرزنشهای جامعه و حتی خویشتنِ خویش عبور کرده است. همچنین در طبیعت، درخت «بید مجنون» به خاطر شاخههای سر به زیرش، نماد افتادگی و بار سنگین غم عشق به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل نام مجنون
واژهٔ مجنون در اصل ریشه در زبان عربی دارد و از نظر لغوی به معنای کسی است که عقلش پوشانده یا زایل شده است. این کلمه در قرآن کریم نیز به عنوان صفت و اتهامی که کافران به پیامبران نسبت میدادند ذکر شده است. با این حال، ورود این واژه به قلمروی ادبیات فارسی و عربی، وجههٔ بسیار متفاوتی به آن بخشید و آن را از یک واژهٔ ساده با بار منفی، به یک مقام والای عرفانی و احساسی تبدیل کرد.
در فرهنگ عامه و متون کلاسیک، مجنون یادآور شخصیت تاریخی و افسانهای «قیس بن ملوح عامری» است که داستان عشق سوزان او به لیلی توسط نظامی گنجوی به شاهکاری جاودان تبدیل شد. او نماد کامل برافتادن عقل در برابر قدرت عشق، شیدایی بیحدومرز، و فنا شدن در وجود معشوق است. در طراحهای جدول کلمات متقاطع نیز، عبارت «نام مجنون» با توجه به تعداد حروف، یا به خودِ این ترکیبِ هشت حرفی اشاره دارد و یا نام اصلی او یعنی «قیس» را طلب میکند.