معنی
بساط در اصل به معنی هر نوع زیرانداز، فرش و بوریای گسترده شده است. در کاربرد عامیانه و امروزی به کالاهای پهنشده توسط دستفروشان و همچنین مجازاً به دستگاه، اسباب و لوازم کار یا زندگی و وسعت و توانایی اطلاق میشود.
یعنی چه
عبارت بساط یعنی فراهم بودن تکاپو، وسایل و شرایط برای انجام یک کار؛ مانند بساط عیش یا بساط دستفروشی که نشاندهنده پهن شدن ابزار و کالاها در یک فضا است.
مترادف
واژههای فوق با توجه به بافت متن و کاربرد عینی یا مجازی، میتوانند به عنوان مترادف بساط به کار روند.
هم خانواده
این کلمات همگی از ریشه ثلاثی مجرد «ب س ط» مشتق شدهاند که مفهوم گستردگی و باز شدن را میرسانند.
تلفظ
این واژه در زبان فارسی به کسر باء (بِـ) تلفظ میشود: بِساط.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، برای راهنمای «فرش»، «زیرانداز» یا «کالای دستفروش»، کلمه ۴ حرفی «بساط» پاسخ دقیق است.
به انگلیسی
بر اساس نوع کاربرد در جمله، معادلهای انگلیسی متفاوتی برای بساط وجود دارد.
به عربی
واژه بساط خود ریشه عربی دارد و در این زبان نیز به معنی گستردنی و فرش به کار میرود.
به فارسی
برگردان دقیق و سره فارسی برای جنبههای مختلف این واژه شامل کلماتی چون گستردنی (برای فرش) و ابزار یا اسباب (برای لوازم) است.
نماد چیست
در ادبیات و فرهنگ عامه، بساط نمادی از وسعت و فراخی است؛ کنایههایی مانند «بساط دنیا» به گستره زندگی و «جمع کردن بساط» به خاتمه دادن به یک دوره یا کار اشاره دارد. همچنین در آیه ۱۹ سوره نوح، زمین به عنوان بساطی گسترده برای آسایش انسان توصیف شده است.
جمعبندی و توضیح کامل بساط
واژه «بساط» ریشه در زبان عربی و ماده «ب س ط» دارد که به معنای پهن کردن و گستردن است. این کلمه با ورود به زبان فارسی، علاوهبر حفظ معنای لغوی خود یعنی فرش و هر چیز گستردنی، کاربردهای کنایی و مجازی بسیار وسیعی پیدا کرده است؛ به طوری که امروزه به اسباب و لوازم کار، دکان سیار دستفروشان و حتی توانایی و ظرفیت انجام کارهای مختلف نیز بساط گفته میشود.
در ادبیات فارسی و فرهنگ اصطلاحات، این کلمه ترکیبات کنایی زیبایی همچون «بساط عیش»، «بساط دنیا» و «بساط پهن کردن» را ساخته است. همچنین کاربرد قرآنی ریشه آن و استفاده از خود کلمه در سوره نوح برای توصیف زمین، جایگاه نمادین آن را به عنوان مظهر فراخی، راحتی و بستر زندگی دوچندان میکند.