معنی
واژه خروشان صفتی مشتق از ریشه خروشیدن است که برای توصیف جریانهای شدید، پر سر و صدا و طغیانی آب مانند رودخانه، دریا و موج، یا بیان حالتهای پرهیجان و پرغوغا به کار میرود.
یعنی چه
عبارت خروشان به معنای هر پدیده یا فردی است که با بانگ بلند، غرش و فریاد همراه بوده و حرکتی شدید، پرقدرت و مهارناپذیر را از خود نشان دهد.
مترادف
واژههای هممعنی خروشان همگی بر تلاطم، خشم طبیعت، غوغا و سر و صدای زیاد دلالت دارند.
متضاد
کلماتی که معنای مخالف خروشان را میرسانند، بر سکون، بیپژواک بودن و بیپویایی تاکید دارند.
هم خانواده
این کلمات همگی از ریشه پارسی «خروش» به معنای بانگ بلند، غرش و فریاد ساخته شدهاند.
تلفظ
تلفظ صحیح این کلمه با ضمه روی حرف اول (خُ) به صورت خُروشان (Khorooshān) ادا میشود.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، واژه خروشان به عنوان پاسخ برای راهنماهایی مثل پرتلاطم، غوغاکنان یا جوشان با ۶ حرف کاربرد دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به سیاق متن، از واژههایی استفاده میشود که به تلاطم جریان آب، طوفان یا غرش و خشم طبیعت اشاره دارند.
نماد چیست
در ادبیات فارسی، خروشان مظهر حرکت شدید، پویاییِ همراه با خشم، شکستن سدها و موانع، و همچنین نمادی از فریاد اعتراض و تحولخواهی در جامعه است.
جمعبندی و توضیح کامل خروشان
واژهٔ «خروشان» یک صفت اصیل و زیبای پارسی است که از بن مضارع مصدر «خروشیدن» برآمده و در اصل به معنای فریاد زدن با بانگ بلند، طغیان کردن و جوشش شدید است. این واژه در ادبیات فارسی کاربرد گستردهای دارد و پدیدههایی همچون رودخانههای پرسرعت، امواج سهمگین دریا و طوفانها با این صفت توصیف میشوند تا حس قدرت و عظمت مهارناپذیر طبیعت را به مخاطب منتقل کنند.
از دیدگاه نمادین، خروشان بودن تنها به پدیدههای طبیعی محدود نمیشود؛ بلکه در شعر و نثر فارسی، این واژه نمادی از پویاییِ همراه با خشم، فریاد اعتراض، تحولخواهی و شکستن سدها و موانع است. انسان یا جریانی که خروشان نامیده میشود، مظهر ایستادگی پُرشور و حرکتی مهارنشدنی است که در مقابل سکون و خاموشی قد علم میکند.