یعنی چه
مشاکلت در لغت به معنای مشابه شدن، مانند گردیدن و هماهنگ شدن دو چیز از نظر شکل، حالت یا ویژگیها با یکدیگر است. در اصطلاح بلاغت و علوم ادبی نیز به این معنی است که متکلم لفظی را به تبعیت و هماهنگی با لفظ دیگر ذکر کند که شاید در معنی اصلی خود به کار نرفته باشد.
تلفظ
این واژه در زبان فارسی به صورت مُشاکَلَت (m-o-š-ā-k-a-l-a-t) تلفظ میشود و در اصل مصدر باب مفاعله از ریشه عربی است.
در جدول
پاسخ دقیق برای طراحان جدول واژه «مشاکلت» با ۶ حرف است. از دیگر هممعنیهای جدول میتوان به همانندی و تشابه اشاره کرد.
به انگلیسی
برای مفاهیم عمومی واژههای Similarity و Resemblance و برای کاربردهای تخصصیتر اصطلاحاتی چون Conformity یا Correspondence به کار میروند.
به عربی
این واژه خود ریشه عربی دارد و در متون بلاغی، فقهی و فلسفی عرب به صورت «المشاکلة» به کار میرود.
به فارسی
برابرهای اصیل و روان فارسی برای این کلمه شامل واژههایی چون همشکلی، همانندی، همسانی، مطابقت و همخوانی است که توازن میان دو امر را نشان میدهند.
در قرآن
خود واژه «مشاکلت» در قرآن نیست، اما همریشه آن در آیه ۸۴ سوره اسراء به صورت «قُلْ كُلٌّ يَعْمَلُ عَلَىٰ شَاكِلَتِهِ» آمده است که شاکله را به معنای خصلت، نیت و ساختار روحی دانستهاند و با مفهوم تناسب عمل با روحیه در ارتباط است.
نماد چیست
این واژه یک مفهوم انتزاعی و عقلی است و نماد مادی خاصی ندارد، اما در منطق و فلسفه نماد همسنخی و تطابق میان امور، و در علوم ادبی نشاندهنده هماهنگی کامل میان پدیدهها یا الفاظ است.
جمعبندی و توضیح کامل مشاکلت
واژه «مشاکلت» از ریشه عربی «شکل» گرفته شده و در زبان و ادبیات فارسی به معنای همانندی، همشکلی و موافقت کامل میان دو چیز به کار میرود. این کلمه تعادل و تناسب ساختاری یا معنایی را میان دو پدیده نشان میدهد.
در حوزه علوم ادبی و بلاغت، مشاکلت معنای ویژهای دارد و به هماهنگی الفاظ به تبعیت از یکدیگر اشاره میکند. اگرچه خود این مصدر به طور مستقیم در متن قرآن کریم ذکر نشده، اما کلمه همخانواده آن یعنی «شاکله» در آیات قرآن برای بیان ساختار روحی و رفتاری انسان استفاده شده است.
در مجموع، مشاکلت نشاندهنده فرایند یا حالتی است که در آن دو امر متفاوت از نظر ویژگی، ظاهر یا منطق با یکدیگر همسان، همخوانی و مطابقت پیدا میکنند.