معنی
واژه آتی به معنای زمان پیشرو، آینده و هر چیزی است که در زنجیره زمان پس از حال قرار میگیرد.
یعنی چه
این کلمه اسم فاعل است و به پدیدهها، روزها یا قوانینی اشاره دارد که در آینده محقق میشوند یا به اجرا درمیآیند.
مترادف
این کلمات در متون مختلف ادبی و رسمی به جای آتی به کار میروند.
متضاد
این واژهها به زمان یا رویدادهایی اشاره دارند که پیش از زمان حال سپری شدهاند.
ریشه
این واژه وامواژهای از زبان عربی و اسم فاعل از فعل «أتی / یأتی» به معنی آمدن است که به معنای «آمدنی» یا «آنچه میآید» وارد فارسی شده است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، کلمه سه حرفی «آتی» معمولاً در پاسخ به راهنمای «آینده» یا «بعدی» خواسته میشود.
به انگلیسی
بسته به لحن متن، واژههای فوق دقیقترین معادلهای انگلیسی برای این مفهوم هستند.
به عربی
در زبان عربی معاصر، علاوه بر خود واژه، از القادم و المستقبل نیز استفاده فراوان میشود.
به فارسی
معادلهای اصیل و خالص فارسی برای این واژه شامل «آینده» و در برخی متون متقدم «پسین» یا «پیشرو» است.
جمعبندی و توضیح کامل آتی
واژه «آتی» یک وامواژه پرکاربرد عربی در زبان فارسی است که به مفهوم آینده، بعدی و آنچه در پیشرو قرار دارد اشاره میکند. این کلمه از ریشه ثلاثی «أتی» به معنی آمدن مشتق شده و در اصل به معنای «آمدنی» است. در متون اسلامی و قرآن کریم نیز مشتقات این ریشه بارها برای اشاره به حتمی بودن رویدادهایی چون قیامت به کار رفته است.
در زبان فارسی معاصر، این کلمه بیشتر در فضاهای رسمی، اداری، حقوقی و دانشگاهی کاربرد دارد؛ برای نمونه عباراتی همچون «سنوات آتی» یا «ماه آتی» به وفور در نامهنگاریها دیده میشوند. با وجود ریشه عربی، این واژه کاملاً در ساختار زبانی فارسی جا افتاده و به عنوان صفت زمان آینده به کار میرود.