یعنی چه
مستلج در لغتنامههای کهن به کسی اطلاق میشود که در لجاجت، خصومت یا سوگند خود پافشاری و تمرد میکند. همچنین در برخی منابع به معنای فرد معتاد به شراب و دائمالخمر نیز ذکر شده است.
تلفظ
این واژه از نظر آوایی به صورت مُستَلِجّ (با تشدید حرف جیم در پایان) تلفظ میشود و ساختار صفت فاعلی از باب استفعال دارد.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، واژه مستلج به عنوان پاسخ پنجحرفی برای راهنماهای 'لجباز'، 'ستیزهجو' یا 'همیشهمست' به کار میرود.
به انگلیسی
بسته به زمینه معنایی متن، میتوان از معادلهای مرتبط با سرسختی و اصرار یا اعتیاد به الکل استفاده کرد.
به عربی
این واژه ریشه اصیل عربی دارد و در زبان عربی کلاسیک به معنای فرد متمرد و اصرارکننده بر عناد است.
به فارسی
برگردانهای دقیق فارسی این واژه شامل کلماتی چون لجباز، خیرهسر، متمرد و در لایه معنایی دیگر، همیشهمست و میگسار دائم است.
در قرآن
عین کلمه مستلج در متن قرآن کریم یافت نمیشود، اما ریشه ثلاثی آن یعنی (ل-ج-ج) در آیاتی نظیر «بَل لَّجُّواْ فِي عُتُوٍّ وَنُفُورٍ» (سوره ملک، آیه ۲۱) به معنی پافشاری بر سرکشی آمده است.
نماد چیست
این واژه در ادبیات نمادگرایی خاصی ندارد، اما در مفهوم کلی ابزاری برای نشان دادن مظهر خیرهسری، اصرار بر خطای شخصی یا وضعیت مستی مدام است.
جمعبندی و توضیح کامل مستلج
واژه مستلج (با تلفظ صحیح مُستَلِجّ) یک واژه وامگرفته از زبان عربی و صفت فاعلی از باب استفعال است که ریشه اصلی آن به سه حرف (ل-ج-ج) بازمیگردد. این کلمه در لغتنامههای معتبر فارسی نظیر دهخدا دارای دو لایه معنایی مجزا است؛ نخست به معنی کسی که در خصومت، لجاجت یا سوگند خود پافشاری مفرط کرده و متمرد میشود، و دوم به عنوان صفت برای فرد دائمالخمر و همیشهمست.
باید توجه داشت که این کلمه در زبان عامیانه معاصر برخی کشورهای عربی حوزه خلیج فارس نیز تغییر کاربری داده و به افراد بیشفعال یا کسانی که تحت تاثیر محرکها غیرقابل کنترل شدهاند گفته میشود. در زبان فارسی معیار امروز کمتر رایج است و بیشتر در متون کهن فقهی یا ادبی به چشم میخورد و در طراحان جدول نیز به عنوان یک واژه اصیل ۵ حرفی مورد استفاده قرار میگیرد.