معنی
گستره اسم است و به معنای دامنه، پهنه، وسعت، حدّ و محدودهٔ چیزی به کار میرود؛ یعنی مقدار یا فضایی که چیزی در آن پخش یا شامل میشود.
یعنی چه
این واژه به معنای مرز، فضا یا قلمرویی است که یک مفهوم، شیء یا پدیده در آن بسط یافته و شامل مفاهیمی چون طیف و میدان نیز میشود.
مترادف
واژههای فوق نزدیکترین معانی را به مفهوم وسعت و پوشش کلمه گستره دارند.
هم خانواده
این کلمات همگی از ریشه پارسی گستردن (به معنی پهن کردن و توسعه دادن) مشتق شدهاند.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با ضمه روی حرف گاف و فتحه روی حرف تاء است.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، واژه گستره معمولاً به عنوان معادل ۵ حرفی برای کلمات دامنه، وسعت یا پهنه به کار میرود.
به انگلیسی
بسته به بافت متن علمی، ادبی یا عمومی، معادلهای انگلیسی فوق برای گستره مناسب هستند.
نماد چیست
در ادبیات مدرن و اصطلاحات علمی، این کلمه نمادی از بیکرانگی، شمولیت و وسعت دید به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل گستره
واژهٔ «گستره» یکی از کلمات اصیل و زیبای زبان فارسی است که از ریشهٔ فعل پهلوی و اوستایی «گستردن» به معنای پهن کردن و توسعه دادن گرفته شده است. این کلمه در ساختار خود از بن مضارع «گستر» به همراه پسوند اسمساز «ه» تشکیل شده و به خوبی توانسته است مفاهیم عمیقی چون وسعت، مرز، طیف و قلمرو را در خود جای دهد.
از نظر کاربردی، این واژه هم در ادبیات عمومی و هم در متون تخصصی و علمی (به ویژه به عنوان معادل کلماتی چون Range و Spectrum) کاربرد فراوانی دارد. اگرچه این واژه به طور مستقیم در متن قرآن کریم نیامده است، اما در ترجمههای معتبر فارسی برای بیان مفاهیمی همچون وسعت فرمانروایی یا علم الهی به کار میرود.