معنی
قویرایی به معنای داشتن اندیشه، نظر و فکر استوار و محکم است. این واژه به ویژگی فردی اشاره دارد که در تصمیمگیریها از عقل کامل، خردمندی و ژرفنگری برخوردار است و رأی و نظر او بر پایه اصول محکم استوار است.
یعنی چه
این اصطلاح به زبان ساده یعنی فرد در عقیده، تصمیم یا نظر خود بسیار محکم است و بهسادگی دچار تردید یا تغییر رأی نمیشود؛ مظهر صاحبنظر بودن و استقلال فکری است.
مترادف
واژههایی که مفهوم پایداری در نظر و خردمندی در تصمیمگیری را میرسانند.
متضاد
واژههایی که بر عدم ثبات در اندیشه و سستی در تصمیمگیری دلالت دارند.
هم خانواده
واژههای همریشه یا مرتبط با اجزای سازنده ترکیب قویرایی.
تلفظ
تلفظ این واژه از ترکیب واژهٔ «قَوی» (به فتح قاف و تشدید واو) و «رایی» (اسم مصدر از رأی) شکل گرفته است.
در جدول
این واژه در جدولهای شرح در متن به عنوان نشانه خردمندی، استواری نظر یا معادل صاحبفکر بودن به کار میرود.
به انگلیسی
عبارات و صفاتی که نشاندهنده اراده محکم و اندیشه اصیل و نافذ هستند.
به فارسی
برگردان و مفهوم خالص این ترکیب در زبان فارسی معادل داشتن اندیشه نیرومند، عزم راسخ و خردمندی استوار در کارهاست.
جمعبندی و توضیح کامل قوی رایی
واژه «قویرایی» یک صفت مرکب و اسم مصدر ترکیبی در زبان فارسی است که از دو جزء «قوی» (به معنی نیرومند و استوار) و «رأی» (به معنی اندیشه، نظر و دیدگاه) به همراه «ی» مصدری تشکیل شده است. این واژه در متون کهن ادبی و اخلاقی مانند تاریخ بیهقی و کلیله و دمنه به عنوان یک ویژگی ستوده برای انسانهای عاقل و مدیران مدبر به کار رفته و نشاندهنده اصالت فکر، دوراندیشی و حصافت رأی است.
کسی که به قویرایی موصوف میشود، فردی است که در طوفان حوادث و آرای مختلف، بر اساس دانش، خرد و ژرفنگری دست به انتخاب میزند و تصمیمی محکم و برگشتناپذیر میگیرد. این مفهوم در مقابل سسترایی و تردید قرار دارد و نمادی از ثبات شخصیت و استقلال فکری در حوزههای اخلاقی، سیاسی و رهبری به شمار میرود.