یعنی چه
مرزامه در لغتنامههای کهن به معنای ناقه یا شتر مادهای است که در عین چالاکی و تیزروی، بسیار مطیع، رام و خوشخوراک باشد. این واژه در متون ادبی قدیم به عنوان صفت برای شترهای ورزیده به کار رفته است.
تلفظ
این کلمه در زبان اصلی خود با کسر میم (مِ) و سکون راء تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ به راهنمای «شتر ماده جوان و چالاک» یا «شتر مطیع»، واژه ۶ حرفی «مرزامه» است.
به انگلیسی
برای توصیف این واژه در زبان انگلیسی از عبارات مربوط به شتر ماده چالاک یا مطیع استفاده میشود.
به عربی
این واژه ریشه در زبان عربی دارد و از مشتقات ثلاثی مجرد «ر-ز-م» به شمار میرود.
به ترکی
در زبان ترکی برای رساندن این مفهوم از معادل عمومی شتر ماده همراه با صفات آن استفاده میکنند.
به فارسی
معادلهای مستقیم این واژه در زبان فارسی عباراتی چون «ناقه»، «شتر ماده»، «شتر رهوار» و «شتر مطیع» هستند.
نماد چیست
این واژه در ادبیات کهن نمادی از مرکبهای تیزرو، نجیب و فرمانبردار است که در سفرهای سخت بیابانی یاریرسان بودهاند.
جمعبندی و توضیح کامل مرزامه
واژه «مرزامه» یک مدخل لغوی با ریشه عربی است که به فرهنگهای کهن و متون قدیمی راه یافته است. این کلمه در اصل برای توصیف ویژگیهای برجسته یک شتر ماده (ناقه) به کار میرود؛ به ویژه شتری که در عین چالاکی، سرعت بالا و پرخور بودن، کاملاً رام، مطیع و فرمانبردار صاحبان خود باشد.
در کاربردهای معاصر و بومیتر، واژههای همریشه با آن مانند «مرزام» در برخی گویشهای خلیج فارس به مفاهیم دیگری نظیر ناودان یا خط تای چفیه اشاره دارند، اما معنی اصیل دایرهالمعارفی و کلاسیک مرزامه همان شتر ماده ورزیده است. این کلمه به دلیل ساختار خاص خود، گزینهای محبوب در طراحان جدولهای کلمات متقاطع به عنوان یک پاسخ ۶ حرفی محسوب میشود.