معنی
در لغت و کاربرد عامیانه، به کودک یا فرد کمسنی اطلاق میشود که رفتارهای نافرمان، شیطنتآمیز، دردسرساز یا آزاردهنده دارد. این صفت در زبان فارسی برای کودکان به معنی بازیگوشی بیش از حد و مردمآزاری مکرر است.
یعنی چه
این اصطلاح تداولی در زبان فارسی برای توصیف بچههایی به کار میرود که کنترلناپذیرند، مدام شیطنت میکنند و به حرف بزرگترها گوش نمیدهند. بار معنایی آن معمولاً منفی است اما گاهی به صورت شوخیآمیز نیز استفاده میشود.
مترادف
واژههای فوق در متون مختلف و زبان عامیانه به عنوان هممعنی این ترکیب به کار میروند.
تلفظ
این ترکیب از دو واژه «بَچّه» (با تشدید چ و کسره اضافه) و «شَرور» تشکیل شده است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنمای «کودک بازیگوش و بدجنس» یا «بچه شیطان»، عبارت ۷ حرفی «بچه شرور» مد نظر است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به شدت شیطنت و نوع متن، از این معادلها استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی اصطلاح مشاغب کاربرد دقیقی برای کودکان نافرمان و پر سر و صدا دارد.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی برای بچههای شرور و خیرهسر از ترکیب یاراماز چوجوک استفاده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل بچه شرور
اصطلاح «بچه شرور» یک ترکیب وصفی تداولی در زبان فارسی است که برای توصیف کودکان بسیار بازیگوش، نافرمان و دردسرساز استفاده میشود. واژه «بچه» ریشه در زبان فارسی میانه (waččag) دارد و واژه «شرور» از ریشه عربی «شر» وام گرفته شده است که در زبان عربی به عنوان جمع (بدیها) به کار میرود اما در فارسی عامیانه به صورت صفت مفرد جا افتاده است.
این عبارت در فرهنگ عامه و ادبیات مدرن، نماد رفتارهای کنترلنشده و افراطی است؛ بر خلاف بزرگسالان که صفت شرور برای آنها بار جنایی و اهل نزاع بودن دارد، برای کودکان صرفاً به معنای تخس بودن، لجبازی و شیطنتهای مکرر آسیبرسان است. در حل جدول نیز این ترکیب دقیقاً از ۷ حرف تشکیل شده است.