یعنی چه
عرقبة در اصل به معنای بریدن یا قطع کردن تاندون پشت پا (وتر آشیل) در انسان یا حیوان برای از کار انداختن حرکت است. در کاربردهای جدید و مجازی، این واژه به معنای ایجاد مانع، کارشکنی، مختلسازی روند امور یا حیلهگری و فریبکاری به کار میرود.
تلفظ
این کلمه بهصورت «عَرْقَبَة» (مصدر رباعی مجرد) با فتح عین، سكون راء، فتح قاف و فتح باء تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این واژه ۵ حرفی به عنوان پاسخ برای راهنماهایی مثل پیکردن چهارپایان، کارشکنی یا حیلهگری کاربرد دارد.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی این واژه بسته به سیاق متن شامل اصطلاحات مربوط به از کار انداختن فیزیکی، مانعتراشی اداری یا فریبکاری است.
به عربی
خود واژه اصالتاً عربی است و با کلماتی مانند عرقلة (سد ایجاد کردن) و إعاقة (بازداشتن) قرابت معنایی بسیار نزدیکی دارد.
به فارسی
برگردانهای دقیق فارسی این کلمه شامل عباراتی چون پیکردن (حیوان)، تاندونبریدن، زمینگیر کردن، کارشکنی، مانعتراشی و نیرنگ زدن است.
در قرآن
واژه عرقبة یا مشتقات مستقیم آن در قرآن کریم نیامده است. در متن قرآن برای مفهوم پیکردن حیوانات (مانند ناقه صالح) از ریشه «عَقَرَ» (مثل فعل فَعَقَرُوهَا) استفاده شده است.
نماد چیست
در فرهنگ عامه و فیزیکی، نماد از پای درآوردن ناگهانی و فلج کردن حرکت است. در حوزه اداری و سیاسی نماد کارشکنی سیستماتیک (گلوگاه) است و در ادبیات عرب به واسطه شخصیت تاریخی «عرقوب»، نماد بدقولی و خلف وعده شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل عرقبة
واژه «عرقبة» یک مصدر رباعی مجرد عربی است که در اصل به عمل فیزیکی بریدن تاندون پشت پا (وتر آشیل) در انسان یا حیوانات اشاره دارد تا آنها را کاملاً زمینگیر و از حرکت محروم کند. این کلمه در لغتنامههای کهن گاهی جزو کلمات اضداد به شمار رفته و معنای معکوس بالا بردن پاشنه را نیز داشته، اما معنای فیزیکی پیکردن در آن شهرت بیشتری دارد.
در کاربردهای معاصر و مجازی، عرقبة به مفهوم کارشکنی، مانعتراشی سیستماتیک و ایجاد گلوگاه در روند کارها انتقال یافته است که قرابت معنایی زیادی با واژه «عرقلة» دارد. همچنین در فرهنگ و ادبیات عرب، به دلیل پیوند با شخصیت تاریخی «عرقوب» که به فریبکاری و خلف وعده شهره بود (ضربالمثل مواعيد عرقوب)، این واژه مفهوم حیلهگری و نیرنگ را نیز متبادر میکند.
این کلمه به طور مستقیم در قرآن کریم ذکر نشده و برای مفاهیمی مثل پیکردن ناقه از ریشههای دیگر استفاده شده است، اما امروزه در متون حقوقی، اداری و سیاسی عربی و لغتنامههای متقاطع فارسی جایگاه مشخصی دارد.