به ستوه آمدن یعنی چه؟ تلفظ، کاربرد در حل جدول و به انگلیسی

جمع‌بندی و توضیح کامل به ستوه آمدن

عبارت فعلی «به ستوه آمدن» یکی از اصطلاحات اصیل و کهن زبان فارسی است که ریشه در زبان پهلوی دارد. واژه «ستوه» در زبان پهلوی به صورت «ستو» (stōh) به معنی بی‌پناه و درمانده بوده و از پیشوند «اوس» و ریشه «تو» (به معنی توانستن) مشتق شده است؛ بنابراین مفهوم کلی آن، توصیف حالت کسی است که تمام توان و نیروی خود را در برابر مشکلات از دست داده است.

این اصطلاح در ادبیات کلاسیک فارسی بازتاب‌دهنده رسیدن به نقطه اشباع از رنج و سختی است؛ چنان‌که نظامی گنجوی می‌فرماید: «دو لشکر به یک جا گروه آمدند / شدند از خصومت ستوه آمدند». متضاد مستقیم این کلمه واژه «نستوه» است که به معنای خستگی‌ناپذیر و مقاوم به کار می‌رود و تضاد جالبی را با حالت استیصالِ ستوه آمدن ایجاد می‌کند.