یعنی چه
این عبارت ترکیبی از دو واژه عربی «لحم» به معنای گوشت و «السنور» به معنای گربه است. در متون کهن فقهی و پزشکی، اشاره به گوشت حیوان گربه دارد که معمولاً در مباحث حرمت گوشت یا موارد خاص طب سنتی بررسی میشود.
تلفظ
در گویش فصیح عربی، واژه اول با فتح لام و سکون حاء «لَحْم» و واژه دوم با کسر سین، تشدید و فتح نون و سکون واو «سِّنَّوْر» خوانده میشود که در ادغام به صورت لَحْمُ السِّنَّوْر تلفظ میگردد.
در جدول
عبارت «لحم السنور» دقیقاً از ۹ حرف (ل-ح-م-ا-ل-س-ن-و-ر) تشکیل شده است و به عنوان یک اصطلاح لغوی و فقهی در طراحان جدول کاربرد دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به گوشت این حیوان از ترکیبهای استاندارد فوق استفاده میشود.
به عربی
علاوه بر السنور، واژگان «القط» و «الهرة» نیز در زبان عربی معاصر و کهن برای گربه استفاده میشوند.
به فارسی
در برگردان مستقیم به زبان فارسی، این اصطلاح به سادگی «گوشت گربه» یا «گوشت گربهسانان» معنی میشود و کاربرد زنده در زبان گفتاری امروز فارسی ندارد.
در قرآن
این اصطلاح در قرآن وجود ندارد. اگرچه واژه «لحم» (گوشت) به صورت عمومی در آیات آمده، اما به گربه اشارهای نشده است. این واژه بیشتر در احادیث، روایات فقهی و کتابهای احکام در بحث محرمات گوشتی دیده میشود.
نماد چیست
گوشت گربه در متون ادبی و ضربالمثلهای فارسی (مانند دست کج کردن به گوشت گربه هنگام ضرورت) نماد اضطرار، قحطی، فقر مفرط و ناچاری شدید است که در آن حالت، محرمات برای حفظ جان مباح میشوند.
جمعبندی و توضیح کامل لحم السنور
عبارت «لحم السنور» یک ترکیب واژگانی عربی به معنای «گوشت گربه» است که از دو بخش «لحم» (گوشت) و «سنور» (گربه) تشکیل شده است. این اصطلاح کاربرد عامیانه و روزمره در زبان فارسی ندارد و ورود آن به متون فارسی، عمدتاً محدود به کتب فقهی کهن در باب اطعمه و اشربه (برای تبیین حرمت خوردن گوشت حیوانات شکارچی و دنداندار) و همچنین کتابهای طب سنتی مانند آثار ابنسینا بوده است.
این عبارت در متن قرآن کریم ذکر نشده است، اما در روایات اسلامی به دلیل ذیناب (شکارچی) بودن گربه، اکل آن حرام دانسته شده است. در فرهنگ ادبی و باورهای عامیانه، پناه بردن به گوشت گربه یا استفاده از آن، همواره کنایه و نمادی از رسیدن به نقطهٔ فقر شدید، قحطی و ناچاری مطلق برای بقا بوده است.