یعنی چه
ترکیبی توصیفی که به ویژگی بیباکی، دلیری و قدرت روحی انسان در مواجهه با موقعیتهای ترسناک و خطرها اشاره دارد.
تلفظ
تلفظ این ترکیب به صورت واژهٔ فارسی «نَتَرس» (na-tars) همراه با واو عطف و واژهٔ عربی «شُجاع» (shu-jā') است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، این مفهوم معمولاً با پاسخهایی نظیر بیباک، جسور، دلیر، دلاور یا خودِ عبارت پایهای شناخته میشود.
به انگلیسی
واژگانی که در زبان انگلیسی صفت شجاعت، دلیری و نبود ترس را در فرد توصیف میکنند.
به عربی
در زبان عربی علاوه بر واژهٔ شجاع، کلمات باسل و جریء نیز دقیقاً به معنای دلیر و بیباک به کار میروند.
به ترکی
در ترکی استانبولی برای بیان این مفهوم از وامواژهٔ جسور یا واژهٔ بومی کورکوسوز (بدون ترس) استفاده میشود.
به فارسی
برگردان و اصطلاحات اصیل فارسی این ترکیب شامل کلماتی مانند دلیر، بیباک، دلاور، شیردل، پردل، بهادر و تهمتن است.
در قرآن
خود واژههای شجاع یا نترس در قرآن نیامدهاند، اما مفاهیمی مثل نترسیدن در راه حق (لَا تَخَفْ)، نیرومندی (بَسْطَةً فِي الْجِسْمِ) و سرسختی در برابر دشمن (أَشِدَّاءُ) بارها مطرح شده است.
جمعبندی و توضیح کامل نترس و شجاع
عبارت «نترس و شجاع» یک ترکیب وصفی است که برترین صفات پایداری روحی و فیزیکی انسان را در برابر خطرات و سختیها نمایان میسازد. بخش اول آن یعنی «نترس» واژهای کاملاً فارسی و حاصل پیشوند نفی با بن مضارع است، در حالی که «شجاع» ریشهای عربی دارد و به معنای دلیری و نیرومندی قلب است. ترکیب این دو با هم، تداعیکننده قهرمانی است که هیچ هراسی به دل راه نمیدهد.
در فرهنگها و ادبیات حماسی ایران، این ویژگیها معمولاً با نمادهایی همچون شیر، عقاب یا پهلوانان اساطیری مانند رستم و سهراب به تصویر کشیده میشوند. این واژه در زبانهای دیگر معادلهای دقیقی چون Brave در انگلیسی و Cesur در ترکی دارد و مفاهیم همارز آن در متون دینی نیز به عنوان فضائل اخلاقی ستوده شدهاند.