یعنی چه
این عبارت یک ترکیب کنایی در زبان فارسی است که برای اشاره به جاه و جلال ظاهری، دبدبه و کبکبه، تظاهر، افاده و تشریفات پرزرقوبرق اما غالباً بیمحتوا به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب کنایی به صورت «طاق و طُرُنب» یا «طاق و تُرُنب» است.
در جدول
پاسخ دقیق برای این اصطلاح در جدولهای کلمات متقاطع خودِ عبارت «طاق و طرنب» با ۸ حرف است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژگانی که مفهوم فخرفروشی و تشریفات ظاهری را برسانند برای ترجمه این اصطلاح مناسب هستند.
به عربی
برای رساندن مفهوم این کنایه در زبان عربی از واژگانی استفاده میشود که به تجمل و ابهت ساختگی اشاره دارند.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی عباراتی که نشاندهنده نمایش ثروت و ابهت هستند، معادل این اصطلاح قرار میگیرند.
به فارسی
معادلهای اصیل و هممعنی فارسی این واژه عبارتند از: طاق و طرم، طاق و طارم، حشمت، تظاهر، جاه و جلال ظاهری و بیآلایشی مصلحتی.
نماد چیست
در ادبیات کلاسیک فارسی (مانند اشعار مولانا و نظامی)، این ترکیب نمادی از نمایش قدرت و ثروت، تشریفات اغراقآمیز و ظاهر فریبندهای است که باطن عمیقی ندارد و برای نقد تظاهر به کار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل طاق و طرنب
اصطلاح ترکیبی و کنایی «طاق و طرنب» از واژگان اصیل و کهن زبان فارسی است که برای توصیف رفتارهای مجلل، خودنماییهای ظاهری و دبدبه و کبکبههای توخالی استفاده میشود. واژه «طاق» در این ترکیب ریشه در زبان ایرانی میانه دارد و به معنای سقف منحنی یا قوس معماری است، در حالی که «طرنب» یک واژه متبع (تابع مهمل) بوده که برای ایجاد آهنگ، وزن و تأکید بیشتر بر مفهوم خودنمایی به آن اضافه شده است.
در حوزه ادبیات و فرهنگ عامه، این عبارت معمولاً باری منفی یا انتقادی دارد و زمانی به کار میرود که فردی بخواهد با تشریفات اغراقآمیز و پرزرقوبرق، فخرفروشی کرده و توجه دیگران را به جایگاه یا ثروت خود جلب کند. شاعران بزرگی همچون نظامی و مولوی نیز از این تعبیر برای به تصویر کشیدن شکوه بیمحتوا و نقد تظاهر آدمیان بهره جستهاند.