یعنی چه
این عبارت ترکیبی در متون ادبی و کهن به عنوان لقب یا وصفی برای خداوند متعال به کار رفته است. دادر آسمان اشاره به آفریدگار، پروردگار عادل و داور راستینی دارد که بر آسمانها و جهان حکمفرمایی میکند.
تلفظ
تلفظ این ترکیب به صورت واژگان مرکب مضاف و مضافالیه با کسر اضافه در انتهای واژه اول است: دَادَرِ آسمان.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این پرسش دادر آسمان با ۹ حرف است. همچنین ممکن است به صورت دادار آسمان یا دادور آسمان نیز مطرح شود.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی این واژه بر اساس مفاهیم داوری، عدل و آفرینندگی در ساحت آسمان تعریف میشوند.
به عربی
در زبان عربی صفاتی چون عادل، حکم و خالق السماء نزدیکترین برگردان مفهومی به این اصطلاح هستند.
به فارسی
معادلهای روان و سره فارسی این ترکیب شامل واژگانی چون دادگرِ آسمان، پروردگار، داورِ آسمان، یزدان و خالق کیهان است که بر جنبه عدالت و آفرینش الهی دلالت دارند.
در قرآن
این ترکیب به صورت لفظی در متن قرآن کریم وجود ندارد؛ اما مفاهیم کلیدی آن یعنی آفرینندگی آسمانها و داوری عادلانه خداوند بارها با تعابیری همچون «خَالِقُ السَّمَاوَاتِ» (سوره زمر، آیه ۴۶) و «إن الله یحکم بالعدل» (خداوند به عدالت حکم میکند) بیان شده است.
نماد چیست
در ادبیات، عرفان و اساطیر کهن، دادر آسمان نمادی از عدالت بینقص پنهان در هستی، پایداری، احاطه کامل بر جهان، سرنوشت عادلانه و منبع نور و باران به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل دادر آسمان
عبارت «دادر آسمان» یک ترکیب کهن، ادبی و استعاری در زبان فارسی است که ریشه در واژهشناسی اساطیری و متون کلاسیک دارد. جزء اول آن یعنی «دادر» دگرگونشده یا همریشه با واژگانی چون «دادار» (به معنی آفریننده از ریشه پهلوی dādār) و «دادور» (به معنی قاضی و داور) است و در ترکیب با «آسمان»، مفهوم بلندمرتبهٔ خدای دادگر و حاکم عادل کهکشانها را تداعی میکند.
این اصطلاح گرچه در زبان عامیانه و روزمره معاصر کاربرد چندانی ندارد، اما در شعر و ادبیات قدمایی به عنوان وصفی برای پروردگار و نمادی از نظم، حکمت و عدالت مطلقه الهی به کار میرفته است. در طراحهای جدول کلمات متقاطع نیز این عبارت به عنوان یک پاسخ سنتی و ۹ حرفی برای اشاره به آفریدگار یا قاضی آسمان شناخته میشود.