معنی
واژه فیلم در زبان فارسی به اثر تصویری متحرکی گفته میشود که داستانی را روایت میکند یا مستندی را نمایش میدهد. همچنین در معنای فنی و قدیمیتر، به لایه نازک حساس به نور در عکاسی و سینما اطلاق میشد.
یعنی چه
این اصطلاح در زبان عامیانه و تخصصی به معنی هنر هفتم و سینما است؛ رسانهای که از طریق زنجیرهای از عکسها و صداها، مفهوم، خیال یا واقعیتی را بازآفرینی میکند.
مترادف
برای این واژه میتوان از کلماتی چون سینما، ویدیو و اثر سینمایی به عنوان معادلهای معنایی نزدیک استفاده کرد.
متضاد
فیلم متضاد رسمی ندارد، اما در برخی بافتهای مفهومی میتوان 'عکس ثابت' (در برابر حرکت) یا 'واقعیت/زندگی واقعی' (در برابر جهان بازسازیشده فیلم) را قرار داد.
هم خانواده
این کلمات مشتقات معنایی و ترکیبهای ساختهشده با واژه فیلم در زبان فارسی هستند.
ریشه
این کلمه از زبانهای اروپایی وارد فارسی شده است. ریشه اصلی آن در زبانهای ژرمنی به معنای پوسته، غشاء یا لایه نازک است که بعدها به لایه ثبت تصویر و سپس به خود اثر سینمایی اطلاق شد.
جمله سازی
به انگلیسی
واژه فیلم در اکثر زبانهای دنیا با تلفظی مشابه به کار میرود و در انگلیسی بیشتر کلمات Movie و Motion picture نیز رایج هستند.
معنی انگلیسی/خارجی
واژه لاتین Film علاوه بر کاربرد سینمایی، در علوم و مهندسی به هرگونه لایه نازک از یک ماده (مانند لایه نازک روغن روی آب یا سلفون) گفته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل فیلم
واژه فیلم یک وامواژه بینالمللی است که همراه با ورود صنعت سینما به ایران، جای خود را در زبان فارسی باز کرد. این کلمه در اصل به معنای لایه یا پوسته نازک بوده که اشاره به نوارهای حساس عکاسی قدیمی دارد، اما امروزه به عنوان مظهر هنر هفتم و رسانههای تصویری شناخته میشود.
فیلمها ابزار قدرتمندی برای انتقال فرهنگ، روایت داستانها و ثبت تاریخ هستند. این واژه در زبان فارسی با پسوندها و پیشوندهای مختلف ترکیب شده و اصطلاحات تخصصی فراوانی مانند فیلمنامه و فیلمبرداری را پدید آورده است که نشاندهنده پویایی و پذیرش این کلمه در ساختار زبان ماست.