یعنی چه
این ترکیب به صورت مستقل در فرهنگهای معتبر فارسی ثبت نشده است. بر اساس ریشهیابی اجزا، یا خطای شنیداری و نگارشی از «نار جهنم» (آتش دوزخ) است و یا در گویشهای غربی ایران (لری و لکی) به معنای «سرازیری و دامنهٔ دوزخ» به کار میرود.
تلفظ
تلفظ این واژه بر اساس اجزای سازنده آن به صورت بِنار (بر وزن چنار) مضاف به جَهَنَّم (با تشدید نون) خوانده میشود.
در جدول
در مسابقات و جداول کلمات متقاطع، پاسخ این مدخل دقیقاً خودِ عبارت «بنار جهنم» است که از ۸ حرف تشکیل میشود.
به انگلیسی
با توجه به معانی احتمالی، معادلهای انگلیسی آن به آتش دوزخ یا اعماق جهنم اشاره دارند.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی برای رساندن این مفاهیم از این ترکیبات استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای سره و رایج فارسی برای اجزای این کلمه شامل دوزخ، آتش دزخ و شیب یا دامنۀ دوزخ است.
در قرآن
عبارت «بنار جهنم» در قرآن کریم وجود ندارد. با این حال، واژهٔ «جهنم» ۷۷ بار و واژهٔ «النار» به معنی آتش دوزخ بیش از ۱۰۰ بار برای توصیف کیفر گناهکاران و عذاب اخروی در آیات الهی آمده است.
نماد چیست
این دست مفاهیم در فرهنگ دینی و ادبیات مظهر کیفر معنوی، رنج شدید، هشدار نسبت به اعمال ناپسند و تاریکی فرجام بدکاران به شمار میروند.
جمعبندی و توضیح کامل بنار جهنم
عبارت «بنار جهنم» اصطلاحی مستقل و رسمی در فرهنگهای واژگان زبان فارسی مانند دهخدا، معین یا عمید نیست. بررسیهای ریشهشناختی نشان میدهد که این ترکیب به احتمال زیاد یک اشتباه نگارشی یا عامیانه از عبارت عربی «نار جهنم» به معنای آتش دوزخ است. در حالت دوم، میتواند ترکیبی از واژه گویشی «بنار» (به معنی شیب، سرازیری یا دامنه کوه در زبانهای لری و لکی) با واژه «جهنم» باشد که مفهوم سرازیری دوزخ را میسازد.
جزء اصلی و معتبر این اصطلاح، یعنی «جهنم»، ریشهای عبری و آرامی دارد که از واژه «گههینوم» (درهای در جنوب اورشلیم) وارد زبان عربی و سپس فارسی شده است. این مفهوم در قرآن کریم و فرهنگ اسلامی بارها مورد تأکید قرار گرفته و به عنوان نماد و مظهر کیفر اخروی و عذاب سوزان شناخته میشود.
در مجموع، اگر در جدول یا متنی با این عبارت روبهرو شدید، کاربرد آن بستگی به سیاق متن دارد؛ اما در ادبیات عامه و معماها معمولاً به عنوان یک ترکیب ۸ حرفی با ارجاع به مفاهیم دوزخ و آتش اخروی مد نظر قرار میگیرد.