یعنی چه
این ترکیب فعلی کنایه از غلیان شدید احساسات مانند خشم، شور یا بیتابی حماسی است که با سر و صدا و تلاطم بیرونی همراه باشد. در متون ادبی به معنای برآشفتن و فریاد زدن است.
تلفظ
تلفظ این عبارت به صورت مصوتهای کوتاه و روان در زبان فارسی برقرار است: جوشید (jū-shīd) + و (va) + خروشید (kho-rū-shīd).
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول با موضوع کنایه از خشم طوفانی، داد و فریاد راه انداختن یا غضب کردن به کار میرود.
به انگلیسی
عبارات فوق معادلهای مفهومی و ترکیبی برای نشان دادن شدت عصبانیت و تلاطم در زبان انگلیسی هستند.
به عربی
این افعال در زبان عربی برای رساندن معنای غلیان درونی و بیرونی و شدت عصبانیت استفاده میشوند.
به فارسی
از نظر واژگان همتراز در زبان فارسی، این ترکیب معادلِ افعالی چون داد و فریاد راه انداختن، به تلاطم آمدن، آشوب کردن و غریو زدن است.
نماد چیست
در ادبیات حماسی و سنتی فارسی، این عبارت نماد انفجار غیرت و احساسات، طغیان طبیعت (مانند دریا و آتش) و لحظه اوج بحران یا حرکت قهرمانانه است.
جمعبندی و توضیح کامل جوشید و خروشید
ترکیب فعلی و کنایی «جوشید و خروشید» یکی از تعابیر زیبای زبان فارسی است که ریشه در زبانهای ایران باستان و پهلوی دارد. واژه جوشید از ریشهای به معنای غلیان و واژه خروشید از ریشه بانگ زدن و فریاد کشیدن میآید. ترکیب این دو با هم، تصویری تمامعیار از حرکت، شدت و خروج انرژی عاطفی یا فیزیکی را به نمایش میگذارد.
این عبارت بیش از هر چیز در ادبیات حماسی بهویژه شاهنامه فردوسی برای تصویرسازی حالات قهرمانان یا موجودات اساطیری در اوج خشم، غیرت و بیتابی کاربرد دارد. به عنوان مثال، هنگامی که رخش یا پهلوانی از فرط عصبانیت خاک را برمیکند و فریاد میکشد، این واژه حق مطلب را به خوبی ادا میکند.
در بازیهای فکری و جدول کلمات نیز این ترکیب ۱۲ حرفی به عنوان پاسخ کنایهها و نشانههای مربوط به غضب شدید، طغیان کردن و به فغان آمدن مورد توجه طراحان قرار میگیرد.