معنی
واژهٔ ثروتمند در زبان فارسی به فردی اطلاق میشود که از منابع مالی، املاک یا داراییهای مادی فراوان بهرهمند است و در رفاه اقتصادی زندگی میکند.
یعنی چه
این اصطلاح در مفهوم عامیانه و علمی به معنای داشتن تمکن مالی بالا، توانایی خرید گسترده و دسترسی به امکانات رفاهی بیش از سطح متوسط جامعه است.
مترادف
این واژهها در متون کهن و معاصر فارسی همگی برای اشاره به شخص صاحب مال و ثروت فراوان به کار میروند.
متضاد
کلماتی که نشاندهندهٔ فقدان دارایی مادی و نیاز شدید مالی هستند، به عنوان نقطهٔ مقابل ثروتمند شناخته میشوند.
هم خانواده
در زبان فارسی، واژهٔ «ثروت» مبنای ساخت کلمات همخانواده و مشتقات مرتبط با این مفهوم قرار میگیرد.
ریشه
بخش اول این واژه از ریشهٔ عربی «ث ر وَ» به معنی کثرت و فراوانی مال گرفته شده و بخش دوم آن پسوند فارسی «ـمند» به معنای دارندگی است؛ بنابراین ثروتمند یعنی کسی که دارندهٔ فراوانی و مال است.
جمله سازی
در جدول
کلمهٔ ثروتمند دقیقاً از ۷ حرف (ث - ر - و - ت - م - ن - د) تشکیل شده است. بسته به تعداد حروف طراح جدول، کلماتی مثل توانگر یا متمول نیز میتوانند جایگزین شوند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژههای متعددی برای توصیف این حالت وجود دارد که rich و wealthy کاربرد بیشتری دارند.
جمعبندی و توضیح کامل ثروتمند
واژهٔ ثروتمند در فرهنگ و زبان فارسی تداعیکنندهٔ تمکن مالی، رفاه و داشتن داراییهای منقول و غیرمنقول فراوان است. این کلمه که از ترکیب یک ریشهٔ عربی و پسوند دارندگی فارسی ساخته شده، در طول تاریخ ادبیات ما همواره بستری برای بحثهای اخلاقی و عرفانی بوده است؛ جایی که گاه در تقابل با درویشی و قناعت قرار میگیرد و گاه به عنوان ابزاری برای خیرخواهی ستایش میشود.
در متون کهن و دینی، مفهوم ثروت و شخص ثروتمند با واژههایی چون «غنی» یا نمادهایی مانند «قارون» و «گنج» پیوند خورده است. در نگاه اخلاقی، ثروت به عنوان یک آزمون الهی نگریسته میشود که شیوهٔ مواجهه با آن، عیار انسان را مشخص میسازد. امروزه نیز این مفهوم در بستر اقتصاد مدرن با واژههایی نظیر سرمایهدار و متمول همپوشانی دارد.