یعنی چه
«مُلکزداینده» یک صفت مرکب فاعلی در زبان و ادبیات فارسی کلاسیک است. این واژه از دو جزء «مُلک» (به معنی فرمانروایی و پادشاهی) و «زداینده» (از مصدر زدودن به معنی پاک کردن و از بین بردن) تشکیل شده و در کل به معنای کسی یا عاملی است که پادشاهیها و حکومتها را منقرض، نابود یا سلب میکند.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت مُلْک زُدایَندِه است که جزء اول آن ساکن و جزء دوم با ضمه روی ز آغاز میشود.
در جدول
پاسخ دقیق برای طراحان جدول کلمات متقاطع با تعداد حروف مشخص.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی که مفهوم از بین بردن سلطنت یا فتح قلمرو را میرسانند.
به عربی
ترکیبات عربی فصیح که معنای براندازی حکومت و زایل کردن ملک را منتقل میکنند.
به فارسی
واژهها و ترکیبات هممعنی فارسی شامل: ملکزدای، کشورستان، جهانگشا، براندازندهٔ سلطنت، و مَزیلِ مُلک.
نماد چیست
در ادبیات سنتی فارسی (مانند اشعار منوچهری دامغانی)، این واژه نماد قدرت مطلق و فاتحی بزرگ است که حکومتهای دیگر را سرنگون میکند. همچنین در بستر استعاری، میتواند نمادی از مرگ، زمان یا قهر الهی باشد که زوالدهنده پادشاهیهای دنیوی است.
جمعبندی و توضیح کامل ملک زداینده
عبارت «مُلکزداینده» یک صفت مرکب فاعلی و واژهای ترکیبی (عربی-فارسی) است که در ادبیات کلاسیک فارسی برای توصیف فاتحان بزرگ، جهانگشایان یا عواملی که باعث فروپاشی و انقراض سلطنتها و حاکمیتها میشوند، به کار رفته است. این کلمه از ترکیب «مُلک» عربی به معنای پادشاهی و قلمرو، و «زداینده» فارسی از مصدر زدودن به معنای پاک کردن و از بین بردن ساخته شده است.
این واژه اگرچه به این شکل ساختاری در متون دینی یا قرآن کریم نیامده است، اما ریشههای آن مانند ملک بارها استفاده شدهاند و مفهوم زوال قدرتها در آن مشهود است. در شعر و ادب فارسی، این واژه مظهر اقتدار منقرضکننده و شمشیر بران جهانگشایی است که به عنوان صفت برای پادشاهان مقتدر یا مفاهیمی چون مرگ و زمان که نابودکننده تملکهای دنیوی هستند، استفاده میشود.