یعنی چه
اجرام کیهانی به تمامی اجسام طبیعی و ساختارهای مادی موجود در فضا اطلاق میشود که شامل ستارهها، سیارهها، قمرها، سیارکها، دنبالهدارها، کهکشانها، سیاهچالهها و سحابیها است.
تلفظ
این ترکیب وصفی از دو واژهٔ «اجرام» (با فتحة الف و سکون جیم) و «کیهانی» (با فتحة کاف و سکون یاء) تشکیل شده است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، برای راهنمای اجسام فضایی یا تودههای آسمانی، واژههایی چون اجرام کیهانی، اجرام آسمانی و کواکب کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی متناسب با متن علمی یا عمومی از عبارات فوق استفاده میشود. همچنین در زبان عربی به آن «الأجرام السماوية» و در ترکی استانبولی «Gök cisimleri» میگویند.
به فارسی
واژهٔ «اجرام» ریشهٔ عربی دارد و معادل اصیل فارسی این ترکیب را میتوان به صورت «تودههای فضا»، «پیکرهای آسمانی» یا «ساختارهای گیتی» بیان کرد. خود واژهٔ کیهان ریشه در زبان پهلوی دارد.
در قرآن
ترکیب دقیق «اجرام کیهانی» در قرآن وجود ندارد. کلمهٔ «الاجرام» در قرآن به معنی گناهکاران (جمع مجرم) به کار رفته است؛ اما مفاهیم نجومی و اجسام آسمانی با واژگانی مثل «الْمَصَابِيح» (چراغها)، «الْكَوَاكِب» (سیارات و ستارگان) و «النُّجُوم» مطرح شدهاند.
نماد چیست
در ادبیات، نشانهشناسی و اسطورهشناسی، اجرام کیهانی به دلیل ابعاد عظیم و شکل کروی خود نماد کمال، ابدیت، نظم شگفتانگیز جهان و راهنمایی در تاریکی هستند.
جمعبندی و توضیح کامل اجرام کیهانی
عبارت «اجرام کیهانی» یک ترکیب وصفی علمی و دانشنامهای است که برای توصیف تمامی اجسام، تودهها و ساختارهای طبیعی موجود در فضای ماورای جو زمین به کار میرود. این اصطلاح از واژهٔ عربی «اجرام» (جمع جِرم به معنای توده و جسم) و واژهٔ فارسی «کیهانی» (منسوب به کیهان یا همان جهان هستی) ساخته شده است و مواردی چون کهکشانها، ستارهها، سیارات و حتی غبارهای فضایی را در بر میگیرد.
اگرچه این ترکیب با لفظ امروزی خود در متون کهن یا کتاب مقدس قرآن دیده نمیشود، اما مفاهیم همپوشان با آن تحت عناوین کواکب، نجوم و اجرام سماوی بارها در ادبیات و متون دینی برای یادآوری عظمت آفرینش مورد اشاره قرار گرفتهاند. در جدول کلمات متقاطع نیز این عبارت ۱۱ حرفی به عنوان پاسخی برای سؤالات مربوط به پدیدههای فضایی شناخته میشود.