یعنی چه
نورشناسی یا اپتیک علمی است که به مطالعه رفتار و خواص نور، از جمله تعاملات آن با ماده و ساخت ابزارهایی که از آن استفاده میکنند یا آن را تشخیص میدهند، میپردازد. این علم معمولاً رفتار نور مرئی، ماوراءبنفش و فروسرخ را توصیف میکند.
تلفظ
تلفظ این واژه به صورت [نورْشِناسی] است که از دو بخش «نور» و «شناسی» (به معنی شناخت و مطالعه) تشکیل شده است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، واژه «نورشناسی» به عنوان پاسخ برای پرسشهایی نظیر «علم مطالعه نور» یا معادل فارسی «اپتیک» به کار میرود و دارای ۸ حرف است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژه Optics دقیقترین معادل برای این شاخه علمی است.
به عربی
در زبان عربی از ریشه «بصر» استفاده شده و به این علم «علم البصریات» یا «البصریات» میگویند.
در قرآن
خودِ کلمه ترکیبی «نورشناسی» در قرآن مجید وجود ندارد. با این حال، جزء اول آن یعنی واژه «نور» به صورت مکرر (۴۹ بار) در آیات قرآن ذکر شده است که از مهمترین آنها میتوان به آیه ۳۵ سوره نور («اللَّهُ نُورُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ») اشاره کرد که به جنبههای معنوی و هدایتی نور میپردازد.
نماد چیست
در مجامع علمی و فیزیک، نورشناسی با نمادهایی چون عدسی (لنز)، منشور و پرتوهای خطی نور نمایش داده میشود. در فرهنگ و ادبیات نیز نور همواره نماد آگاهی، حقیقت و دانش در برابر تاریکی و جهل بوده است.
جمعبندی و توضیح کامل نورشناسی
نورشناسی یا اپتیک یکی از شاخههای بنیادین و کهن علم فیزیک است که قدمتی طولانی در تاریخ علم دارد. دانشمندان برجسته ایرانی و مسلمان مانند ابنهیثم و کمالالدین فارسی با آزمایشهای دقیق خود روی شکست نور و پدیده رنگینکمان، سهم عظیمی در پیریزی و پیشبرد این دانش در سطح جهان داشتهاند.
امروزه این علم تنها به بررسی نور مرئی محدود نمیشود، بلکه امواج فروسرخ و ماوراءبنفش را نیز در بر میگیرد و پایه و اساس فناوریهای پیشرفتهای چون لیزر، فیبر نوری، تصویربرداری پزشکی و ساخت تجهیزات ستارهشناسی مدرن است.