معنی قفا چیست؟ مترادف و متضاد آن

جمع‌بندی و توضیح کامل قفا

واژه «قفا» یک کلمه ریشه‌دار عربی از ماده (ق‌ف‌و) است که به طور دقیق به معنای پسِ سر، پشت گردن و بخش عقبی هر چیز به کار می‌رود. این واژه در ادبیات فارسی کاربردهای کنایی فراوانی دارد؛ برای نمونه «در قفای کسی سخن گفتن» به معنای غیبت کردن، و «قفا خوردن» به معنای تنبیه و تحمل خواری است. در شاهنامه نیز اصطلاح نمودن قفا به دشمن، نماد فرار و شکست در جنگ محسوب می‌شود.

اگرچه خود واژه «قفا» به صورت اسم در قرآن کریم نیامده است، اما مشتقات فعلی آن مانند «قَفَّینا» (به معنی پشت سر هم فرستادیم) و «لَا تَقْفُ» (به معنی پیروی مکن) به چشم می‌خورند که نشان‌دهنده ریشه این واژه در مفهوم دنبال کردن و در پی قرار گرفتن است. واژگانی نظیر قافیه و اقتفا نیز هم‌خانواده‌های این کلمه هستند.