یعنی چه
واژهٔ سازوار در زبان فارسی به معنی داشتن توافق، هماهنگی و همخوانی با چیزی یا کسی است. همچنین به ویژگی امر یا غذایی اطلاق میشود که با طبع و بنیه انسان ملایم و موافق باشد و در معنای دیگر به مفهوم شایسته و سزاوار به کار میرود.
تلفظ
این کلمه بر وزن «بازوار» تلفظ میشود؛ سین و زای آن ساکن و واو آن دارای الف ممدوده است.
در جدول
پاسخ متداول ۶ حرفی در جدول برای مفاهیمی چون موافق و هماهنگ، خود واژهٔ «سازوار» یا «سازگار» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به سیاق متن، واژههایی که مفهوم توافق، تناسب و هماهنگی را برسانند به عنوان معادل استفاده میشوند.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی واژه Uyumlu برای بیان سازگاری و هماهنگی معنایی دقیق با سازوار دارد.
به فارسی
از واژههای هممعنا و سره فارسی میتوان به دمساز، همساز، سازگار، شایسته و درخور اشاره کرد که به خوبی مفهوم سازوار را منتقل میکنند.
نماد چیست
اگرچه نماد تصویری یا اساطیری خاصی برای این واژه ثبت نشده، اما در متون عرفانی و اخلاقی، سازوار نمادی از اعتدال، سازگاری انسان با جهان هستی و صلح درونی به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل سازوار
واژهٔ «سازوار» یکی از واژگان اصیل و زیبای زبان فارسی است که از ترکیب بن مضارع فعل ساختن («ساز») و پسوند صفتساز («وار») پدید آمده است. این کلمه به طور کلی مفهومِ داشتن حالتِ نظم، آمادگی، و هماهنگی با محیط یا شرایط را افاده میکند. در ادبیات کهن فارسی، این واژه هم در معنای سازگاری روحی و اخلاقی و هم در معنای ملایمت غذایی و مادی با طبع و مزاج انسان کاربرد فراوانی داشته است.
بررسی دقیق لغتنامههای معتبری چون دهخدا و معین نشان میدهد که سازوار علاوه بر جنبهٔ توافق و دمسازی، معنای شایستگی و سزاواری را نیز در خود نهفته دارد. استفاده از این واژه در شعر شاعران کلاسیک، نشاندهندهٔ غنای مفهومی آن در تبیین روابط هماهنگ میان پدیدهها و انسان است.