یعنی چه
«غره شده» به کسی یا حالتی اطلاق میشود که به دلیل داشتن مال، قدرت، موفقیت یا زیبایی، دچار خودبزرگبینی، غفلت و فریفتگی شده و واقعیت را فراموش کرده است. این واژه صفت مفعولی مرکب است.
تلفظ
این ترکیب از دو بخش «غُرّه» (با ضمه غین و تشدید و فتح راء) و «شده» (با ضمه شین و فتح دال) تشکیل شده است.
در جدول
کلمه «غره شده» در جدولهای کلمات متقاطع معمولاً به عنوان راهنمای کلماتی همچون مغرور، مخدوع و فریفته به کار میرود و خود نیز دارای ۶ حرف است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به میزان تمرکز روی جنبه «فریبخوردگی» یا «خودبزرگبینی»، واژگان متفاوتی معادل آن قرار میگیرند.
به عربی
ریشه این واژه عربی است؛ فعل «غَرَّ» به معنی فریب دادن است و اصطلاحات متعددی در عربی هممعنی آن هستند.
به فارسی
معادلهای اصیل و روان فارسی این ترکیب شامل کلماتی چون فریفته، گولخورده، خودبین، غافل و هوشربوده است که به وضعیت روانی فرد اشاره دارد.
نماد چیست
در فرهنگ و ادبیات فارسی، غره شدن نمادِ فریب خوردن از مکر دنیا، اعتماد بیش از حد به موفقیتهای زودگذر و غفلتِ منجر به سقوط است. در تمثیلها، «کبک» به دلیل غره شدن به خوشخرامی خود و غفلت از صیاد، نماد این حالت به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل غره شده
واژه «غره شده» یک صفت مفعولی مرکب در زبان فارسی است که ریشه در ماده عربی «غرّ» (به معنی فریب دادن و به طمع انداختن در باطل) دارد. این کلمه به کسی اشاره میکند که به واسطه نعمت، قدرت، مال یا جوانی، دچار چنان خودبزرگبینی و اعتمادی به خود شده که از حقیقت و عاقبت امور غافل مانده و در واقع فریب ظاهر را خورده است.
در ادبیات کلاسیک فارسی و همچنین در متون دینی، غره شدن به شدت نکوهش شده است؛ چرا که این حالت، انسان را در موضع ضعف و بیخبری قرار میدهد و او را در برابر خطرات و سقوط ناگهانی بیدفاع میکند. متضادهای این کلمه مانند هوشیار، بیدار و آگاه، مسیر درستِ برخورد با داشتهها را نشان میدهند.
این واژه از نظر تعداد حروف دقیقاً ۶ حرف دارد و در متون قرآنی نیز به شکل ریشهای و در قالب هشدارهایی همچون نفریفتن انسان توسط زندگی دنیا (فلا تغرنکم الحیاة الدنیا) به وفور به چشم میخورد.