یعنی چه
قواریرا (جمع مکسر قواریر) به معنی ظرفهای شیشهای، بلورها و بطریهای شفاف است که مایعات در آنها قرار میگیرند.
تلفظ
این واژه در اصل عربی به صورت قَوارير (Qawārīr) تلفظ میشود و الف انتهای آن در قرائت قرآنی به هنگام وقف ظاهر میگردد.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ به عنوان ظروف شیشهای یا بلورین بهشتی معمولاً واژه ۷ حرفی «قواریرا» یا ۶ حرفی «قواریر» است.
به انگلیسی
در برگردان انگلیسی برای اشاره به این مفهوم، از واژگانی که صراحت بلورین و شفاف بودن ظروف را میرسانند استفاده میشود.
به عربی
این واژه خود از ریشه عربی «ق ر ر» اشتقاق یافته و در زبان مبدأ به معنای ظروف نگاهدارنده مایعات است.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این کلمه شامل آبگینهها، ظروف شیشهای، صراحیها و جامهای بلورین شفاف است.
در قرآن
این واژه ۳ بار در قرآن (سوره انسان، آیات ۱۵ و ۱۶) به کار رفته است؛ ترکیب «قَوَارِيرَ مِن فِضَّةٍ» به ظروف بهشتی اشاره دارد که در عین سفیدی و درخشندگی نقره، صفا و شفافیت شیشه را دارند.
نماد چیست
در ادبیات عرفانی و تفاسیر، قواریرا نماد یکرنگی ظاهر و باطن، صفا، لطافت و آسیبپذیری، و ظرفی است که غش و تیرگی در آن راه ندارد.
جمعبندی و توضیح کامل قواریرا
واژهٔ «قواریرا» وامواژهای از زبان عربی در فارسی است که جمع مکسر «قاروره» محسوب میشود و در لغت به معنای شیشهها، آبگینهها و ظروف بلورین شفاف است. علت نامگذاری آن، آرام گرفتن و قرار یافتن مایعات در درون ظرف شیشهای است.
این کلمه به دلیل کاربرد شگفتانگیز و بلاغیاش در سورهٔ انسان (دهر) شهرت فراوانی دارد. قرآن با ترکیب تناقضآمیز و زیبای «ظروفی از نقره که چون شیشه شفافند»، نعمتی بهشتی را توصیف میکند که هم سفیدی نقره و هم نورانیت شیشه را همزمان داراست؛ ویژگی خاصی که در قوانین مادی دنیا ممکن نیست.
در ادبیات فارسی و فرهنگ تفسیری، قواریرا به نمادی از پاکی، زلال بودن، یکرنگی و شفافیت مطلق تبدیل شده است، به طوری که ظاهر و باطن آن کاملاً یکی بوده و هیچگونه کدورت و غلظتی در آن دیده نمیشود.